Even weg zonder Brit.

on donderdag 12 april 2018



Gisteravond eindigde nog met wat vuurwerk.

Want iemand kwam de lantaarnpaal ophalen, en die moest eerst in stukken gezaagd. Het ruimt lekker op, want zo'n lantaarnpaal ligt behoorlijk in de weg. Zwáár dat zo'n ding is. Ik dacht dat we die wel even aan de kant konden leggen maar nee, hij is niet te tillen.

Nou, in drie stukken is hij nu. En afgevoerd. Da-hag. Einde van de lantaarnpaal.






De grote brokken steen die er naast lagen (die kwamen zomaar spontaan een keer uit de bodem vandaan) zijn naar de schapenstal gebracht. Daar worden ze gebruikt voor een terrasje voor de schapen. Die trappen anders de hele boel kapot, bij hun ingang. Ik laat het wel zien als het af is.

Het is weer mooi hergebruik. En het scheelt een ritje naar de stort.

Brit .. is net mijn schaduw. Overal waar ik ben is zij ook. Als ik binnen ben zit ze voor het keukenraam. Loop ik naar de bijkeuken, loopt zij buiten mee, óók naar de bijkeuken. Ben ik in de slaapkamer, zit Brit voor het raam van de slaapkamer naar binnen te koekeloeren.

Bij het werk op de tuin ligt zij steevast een paar meter verderop.





Och ze is zo lief. Hierboven ligt ze uitgeteld na een hele lange wandeling. Zelfs slapen doet ze het liefst op twee tot drie meter bij mij vandaan. Het is soms wel een beetje benauwend. Eigenlijk moet ze een maatje hebben. 

Vanmiddag zou er iemand langskomen, maar dat ging niet door. En Paul die belde .... dat hij niet thuis kwam eten. Het was half zes en de Pilatesles was pas om acht uur.

Dan staat Brit te trappelen .... nu kunnen we twee uur stokken gooien!

Nou, nee. Dacht het niet.







Ik ging even weg. Zonder hond. 😳

Twee uur is niet veel, je kunt niet gaan shoppen of een strandwandeling maken, maar je kunt wél even naar een tuincentrum voor wat leuke nieuwe bloemen en zaden.

Een tip: als je óók bloemen of planten voor je tuin gaat kopen dit voorjaar. Trek je dan niks aan van de hoeveelheden die genoemd worden. Bij de meeste planten staat bijvoorbeeld ....  5 planten per vierkante meter. Of nog wel meer. Je ziet mensen met karren vol van één soort lopen.

Niet nodig. Koop van alles wat je mooi vind gewoon één exemplaar, of hooguit twéé, voor de bestuiving, en verzamel eind van de zomer de zaden.

Dan heb je er volgend jaar duizend. 😊🌸

 




Ik heb stokrozen gekocht, voor tegen de muren van de boerderij. En paarse Echinacea. Als medicinale plant, maar ook omdat hij zo mooi is.

En verder nog een bijzonder soort korenbloem, en de lampionplant, die zich makkelijk kan uitzaaien. En nog wat andere mooie en bijzondere soorten. Allemaal om volgend jaar zaad van te oogsten.

En toen moest er nog gegeten worden. Sushi dan maar? Voor één keertje?







Het was géén goed idee.

Witte rijst, met wat dingetjes erin. Je hebt na een uur alweer trek. En ook nog erg veel plastic. Zelfs de stokjes zijn van plastic. Waren die niet ooit van bamboe?

Nou dat weten we ook alweer. Geen Sushi meer. 😊




7 reacties:

Willem zei

Die stalroosters lijken me mestroosters uit een redelijk grijs verleden. De tijd dat men nog niet in brede kring bekend was met het aantastingsmechanisme van beton door de chloriden en fosfaten uit de mest. Denk je er wel aan dat je de roosters met de smalste openingen naar boven legt, want anders loop je een behoorlijke kans op beschadiging van de chocoladeloze bokkenpootjes. Ook als je de spleten goed vult met aarde. In mijn moerstaal zeggen we in zo'n geval "de grond verdriegt". Dat is in dit geval verdwijnen zonder een duidelijke oorzaak. Waarschijnlijk kennen jouw oudere buurtgenoten die uitdrukking ook nog wel, want hun streektaal is erg verwant met het mijne. Van sudderend (varkens)vlees werd bijvoorbeeld ook wel eens gezegd "Het verdriegt in de pan".

Willem zei

Nog even een vervolg op mijn berichtje: De ananaskers, die bij een super wel te krijgen is, is een volle neef/nicht van de lampionplant. Het is de Physalis peruviana en schijnt in ons land ook, onder beschutte omstandigheden, gekweekt te kunen worden. Heb het zelf nog nooit geprobeerd, maar ben het wel van plan. Ik zal tzt laten weten wat de resultaten zijn.

Wendy zei

Kon na deze winter maar niet in de tuin-opstart-mojo komen. Dankzij jouw blog en een paar oude seizoenen van Gardeners World weer helemaal ok! Ben dus wel wat later met alles dan anders maar dat is de natuur ook. Haalt wel weer in. Zonnehoed heb ik zelf een paar keer van zaad geprobeerd maar lukt hier niet. Denk teveel wind.Ik vind ze prachtig.

Wendy

Clarien Cornelisse zei

Willem ik had vorig jaar ook een bed met ananaskers. Lukt hier goed. Maar nam erg veel ruimte in beslag op de tuin. De kers is erg lekker maar als sierplant stelt hij niet veel voor. Dit jaar zaai ik beide, lampion en ananas.

Wendy mooi dat je in de mojo bent! :D Succes met de zaaierij!

adelheid zei

Lastig hoor, die hond. Ben je net uit de kleine kinderen, sjokt er weer zo'n beest achter je aan :D (Sst, ik ben eigenlijk een hondenhater, maar dat durf ik hier natuurlijk niet hardop te zeggen. Geef mij Pino maar!)
Maar je blommetjes zijn leuk!

Mijke zei

Ahhh die slapende Britt <3 Wat schattig. Wat betreft dat bij je willen zijn... het is een herdershond, die zijn enorm op hun baasje gericht; jij bent het allerbelangrijkste in hun leven. Je kunt er 100 hondenmaatjes bij kopen, maar dat zal nooit veranderen ;) Ik weet er alles van, ik heb er hier ook een lopen. Ik vind het zelf wel gezellig haha, hoewel het soms ook wel lastig kan zijn als je weer eens over haar struikelt als je gewoon ff opstaat om te plassen :P

Marcel en Suzanne zei

Hi hi...
die lieve Brit :-)
De trouw van zo'n beestje is toch geweldig!
Wij hebben hier zo'n kip rondlopen,
ze wil het liefst de hele dag kroelen en meelopen.
Lees er over vallen...
En ook pruttelen en tokken in alle toonaarden.
Misschien wordt Pino er ook wel zo eentje,
dan heb je er twee (of drie + de poes) achter je aan lopen :-)

Geweldig al die bloemen,
hoop dat ze aan willen slaan!

Liefs uit Duitsland

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...