Cadeaus.

on zaterdag 20 juli 2024




Wat je hier ziet dat is boekweit. De boekweit die als eerste gezaaid is heeft mooi gebloeid en nu komen daar zo langzamerhand zaden in.


Dat zijn van die leuke driehoekjes. Wacht, ik zal even inzoomen, je ziet groene driehoekjes en en zwarte. De zwarte zijn rijp. Daarin zit dus zo'n heerlijk boekweitzaadje.





Vogels zijn er ook dol op. Vanmorgen zat er een hele school mooie gele vogeltjes in. En een paar duiven. 


Maar hoe ik die zaden moet oogsten en pellen dat weet ik nog niet. Komt later wel.


Er zijn ook al lege stukken op de tuin. Zoals hieronder, twee vakken aardappelen die zijn geoogst. We eten alweer een tijdje lekkere nieuwe aardappeltjes. En op de lege vakken heb ik bloemen gezaaid, en ook alvast wat najaarsgroenten. Sla, bloemkool, koolrabi. 

 




We hebben nog steeds legers en legers slakken op de tuin. Elke avond komen ze aan glibberen, vanuit het gras en van onder de heg. 


Dus moeten de jonge plantjes worden beschermd. Ik heb er koffie en eierschalen omheen gestrooid. Afwachten maar weer of dat helpt. Ik laat je uiteraard meekijken!


En Paul is deze week vrij. Of hij leuke dingen gaat doen? Of wij samen? Haha ja hoor wij doen alsmaar leuke dingen. Klussen rondom de boerderij. Vinden we leuk!😊


Paul had zich echt verheugd op de kapschuur schilderen.  Ja echt dat vindt hij leuk! En daarbij moet het ook. Het wordt steeds weer kaal en elke vijf jaar ofzo moet dat hele ding weer in de verf.


Mijn tafel met nog wat plantgoed schoof hij gewoon aan de kant. Hop, de planten gingen in het gras. En daar vond ik nog een krat -bijna- vergeten pompoenen tussen!






Nou, dacht ik, weet je wat? Ik plant ze gewoon! Dan hoef ik er niet meer om te denken dan doet moedertje aarde dat. 


Dus heb ik ze geplant in de rijstbak. Daar was nog plek. Maar helaas wemelt het ook daar van de slakken. Die zijn dol op jonge pompoenplanten. Dus, wat te doen? Voor eierschalen en koffiedrab was het stuk te groot. 





Ergens heb ik eens gelezen dat hout-as ook helpt tegen slakken. Dat is een beetje zoutig en daar willen ze niet overheen.


Nou hout-as hebben we plenty. Een hele kliko vol. Dus heb ik rond de jonge plantjes as gestrooid. En veel ook! 


En nu .... de hamvraag! Helpt het? Gaan de pompoenen het redden? Of heb ik hier gewoon de slakken gevoerd? 






Spannend he? Gaat het goed of gaat het fout???? Blijf kijken, dan weet je het over een paar dagen. Net als ik!


Pompom. Voor de lunch maken we steeds lekkere dingen. Want tja, het is wel Pauls vakantie en dat moet je ook een beetje culinair versieren.


En daarbij mag ik mijn beugel niet zo vaak uit. Eigenlijk alleen maar 3x per dag, om te eten. Nou, dan moet dat wel een beetje de moeite waard zijn! Gisteren maakte ik een courgette/uien plaattaart voor lunch.






Courgettes en uien in schijven, dan in een vergiet zetten met een bak eronder, en wat zout erover strooien. Na een tijdje druppelt het uitgelekte vocht in de bak.


Dat vocht gebruik je dan weer om een deegje mee te maken. Meng het met wat meel. Ik nam uiteraard maismeel. En deed er nog kruiden bij een een beetje olie.






Het deeg schep je door de uitgelekte en iets uitgewrongen groenten, en dat gaat dan op de bakplaat.


Simpel he? Alleen maar groenten, wat meel, en zout nodig!


Op 200 graden bakken tot het mooi bruin is. En dan snijdt je het in porties en belegt het met wat je lekker vindt. Kaas ofzo. Of zoals ik deed, met komkommer, Japanse wijnbessen, en wat honing erover druppelen. (daarna klapte ik het dubbel)


Lekkerrrr!







Oja die wijnbessen. Die kregen we zomaar cadeau. De hele plant kregen we cadeau!


Ooit groeide hier bij de voordeur ineens een nieuw plantje. Dat werd al snel groter, en toen bleken er heerlijke besjes aan te groeien. Dat was dus een Japanse Wijnbes.


Komende winter ga ik de plant snoeien en opbinden, langs de deur, want nu is het een slordige struik geworden en hij valt voorover. Maar de bessen zijn heerlijk! En hij groeit dus razendsnel!





Ik kreeg ook een nieuw stuk tuin cadeau. Precies geschikt voor een tweede bessentuin. Maar dat is weer een verhaal apart ...... 






 

....... dus dat hou je tegoed!


Ik ga nu mijn haar wassen. Morgen een uitstapje naar Utrecht met zeven meiden. Dus, dan moet je haar goed zitten! Haha en mijn handen ook maar eens stevig schrobben! 


Ode aan de Veenkoloniale Vrouw.

on woensdag 17 juli 2024


Mijn moeder had vandaag een vrij goeie dag en zo stonden we vanmiddag saampjes voor het Veenkoloniaal museum in Veendam, om daar maar eens een kijkje te nemen.


Dat werd ook wel eens tijd. Ik ben daar vlakbij geboren en getogen en nog nooit in het museum geweest!


Het begint natuurlijk met de geschiedenis van het veen. Hoe het werd afgegraven, hoe de veenarbeiders leefden, en het was daar echt géén vetpot. Man, wat een armoe! Met een hele tros kinderen leefde zo'n familie in een plaggenhut of schamel tentje.





Maar wij kwamen eigenlijk voor de tentoonstelling 'Ode aan de Veenkoloniale Vrouw'. Dat ging over allerlei beroemde vrouwen die in de Veenkoloniën zijn opgegroeid. Van een beroemde heks (ben haar naam even vergeten) van een paar eeuwen geleden, tot Aletta Jacobs, de eerste vrouwelijke arts en strijdster voor vrouwenkiesrecht. 


En ook .... onze eigen Marjan Timmer!


Voor wie dit soort dingen ook leuk vindt, ga maar eens langs. Het is een kleine maar interessante tentoonstelling.

 





En dit schilderij hieronder vonden mijn moeder en ik allebei erg mooi, van het 'meisje in het veen'.





Tot slot koffie en een lekker broodje, en ik tufte weer huiswaarts, terug naar ons boerderijtje. Alwaar altijd weer een hele vracht werk te wachten ligt!


Vanmiddag heb ik één van de aardappelbedden leeg gemaakt, alle gewasresten eraf, en een paar kruiwagens compost er weer op. Een mooie recycling. De gewasresten gaan weer op de composthoop en komen dan volgend jaar als zwarte aarde weer terug op de tuin. 


Geen kruimel gaat verloren! 





Op dat bed heb ik héél veel bloemen gezaaid. Ik kan niet wachten tot ze opkomen. Wat een kleurig gezicht zal dat zijn en wat een feest voor de bijen en vlinders!


En nu moet ik alweer stoppen want er ligt nog steeds werk te wachten. Een paar kilo pruimen, die Paul alvast geplukt had omdat ze overrijp aan de takken hingen. En ook nog een enorme zooi op mijn werkkamertje boven waar ik de laatste tijd alles maar ratseflats heb neer gegooid.


Dat wil ik ook nog even opruimen. 





 Dus, tabeh dan maar weer! 👋

Het zweeft in de lucht.

on zaterdag 13 juli 2024






Een bloem uit de tuin van Marjan. En een yoghurttaartje met perziken en stoofpeertjes uit de weck. Van een paar jaar geleden. Daar vul ik mijn blog dan maar mee. Het is niet dat er nu niks gebeurt maar ik maak op het moment op de een of andere manier geen foto's. 

 

Wél even een paar (wazige) toen er van de week iets bijzonders te zien was in onze voortuin .... het zweefde in de lucht ... kijk ..




Nou? Wat is dat? Kun je het zien? Het was echt héél groot, nogal ver weg. 


Waar lijkt het op?




Ik vond dat het net een Bokma fles leek. 


Of meer ....




.... eigenlijk meer een enorme fles Jagermeister. Haha en dat was het dus ook! Een luchtballon in de vorm van een gigantische fles Jagermeister. Dat stipje eronder dat is de mand waar de passagiers in zaten. Nou, zij liever dan ik. Zo'n smalle flesvorm, dat kukelt toch bij het minste geringste omlaag??


Maar goed. Vrolijk pratend (ik kon ze horen) zweefde het groepje verder. Ongetwijfeld met een lekker glas Jagermeister aan boord!


En verder, maak ik gewoon weer het kippenhok schoon. Voor de zoveelste keer. Alles wat die kippen overdag allemaal eten werken ze er 's nachts weer uit. En dat mag ik opruimen.


Wel is er vanaf gisteren minder mest, want 1 kipje is overleden. Helaas. Zij legde al vanaf het begin vrij slordige eitjes. Soms met 2 dooiers, soms een windei, soms een rimpelig ei. Ze was gewoon niet helemaal in orde. Maar toch nog anderhalf jaar geworden, vrolijk en wel. Maar eergisteren was ze ineens ziek, en in een paar uur blies ze haar laatste adem uit.


We hebben haar netjes begraven in de mesthoop. 





Omdat we al begonnen zijn met aardappelen oogsten moest de koelcel aan. Dat deden we toen de zon scheen. Dat was wel kuren, want de zon scheen hier niet zoveel. En die eerste paar uren als zo'n cel aan gaat gebruikt hij vrij veel stroom. Dus, wachten op zonne-uren, voor duurzame stroom.  


Nu staat hij op 10 graden. Dat is wel koel genoeg. Als de bieten en wortels erbij komen moet hij nog iets kouder. En in oktober gaat hij weer uit.




Nou, tot slot, nog wat Beer en Wolf!


Want daar hebben we gelukkig vele plaatjes van! Elk stapje in de ontwikkeling wordt vastgelegd en gaat de de app. Hier zie je even een glimpje, van die beide schatten van mannekes, met hun tante Nelleke. 






En tot slot Bob met z'n neefje. Samen op het auto-kleed. Waar hij vroeger zelf ook uren op lag, alle autootjes in de file zetten. Volgens mij doen alle kleine jongetjes dat!


en grote jongens soms dus ook nog