Op visite.

on zaterdag 17 april 2021






Haha mijn nieuwe 'schaduwwerkplek' blijkt toch gewoon in de zon te liggen! Als ik achter de tafel werk sta ik gewoon vol in de zon. Nou is dat op een nog wat schrale aprildag, zoals vandaag, nog niet zo verkeerd.


Ik heb weer opruiming gehouden. Je kunt nou eenmaal niet alles bewaren, en nu er overal alweer vers kruid groeit, heb ik de laatste zakken gedroogde kruiden van vorige zomer opgeruimd.


Dat was erg makkelijk. De lavendel hield ik apart, om geurkussentjes van te maken. Maar de rest van de kruiden is allemaal bij elkaar gevoegd, en toen in een grote pan gestopt, en verkruimeld, en dat werd één grote pan vol met voorjaars-thee-mix!


 





Zo'n grote pot met gedroogde kruiden .... daar kun je veel mee doen. Je kunt er natuurlijk gewoon thee van zetten. Maar .... een Cappugreeno ..... dat kan ook!


Dan neem je een handvol van dat kruid, en maalt het fijn in de koffiemolen tot poeder. Schenk daar kokend water op, en dan even laten trekken. Ondertussen schuim je wat warme melk (of havermelk) op, zeef de kruidendrank eventueel nog door een filter, en meng de kruidendrank met de schuimende melk. 


Heerlijk! Wat honing erbij en genieten maar!


En terwijl ik daarmee bezig was was Paul weer met dat hout bezig. En hadden we een klein ruzietje. Want .... hij was dus aan het motorzagen, dikke dikke boomstammen in blokken aan het zagen ..... en dan met van die ielige tuinhandschoenen aan en een gewone spijkerbroek!


😱😱😱


Op de Warmonderhof had ik ooit lessen techniek, en daar werd gezegd, als je met de motorzaag werkt moet je altijd een veiligheidsbroek aan. Als de zaag dan per ongeluk uitglijdt naar je been, dan trekt hij je broek aan flarden, en niet je been!


Ja en dat soort dingen onthou je dan he? Van zo'n been, wat aan flarden ligt. Ik zág het gewoon voor me.

 





Nou zoals je ziet heeft Paul dit keer maar geluisterd. Vooral toen ik begon over het wielrennen wat hij dan wel kon shaken, met zo'n been dat aan flarden ligt ......


....... okéé okéé ..... en ja hoor .... daar kwam de veiligheidsbroek aan. Splinternieuw is hij nog, die broek. Want hij draagt hem nooit. Alleen als het moet van mij.



Mannen. 😏😏







Sommige blokken hout waren erg groot. Of ik even kwam helpen met sjouwen? Die blokken kon je niet met één persoon tillen! Laat staan kloven. Met ons mini-bijltje.


Dus ik heb het karretje gehaald en heb ook wat van die blokken naar achteren getrokken. Naar de paardenbak. Daar gaat alles heen wat we even moeten stallen. 







En daar ontstond spontaan het idee om er een leuke hangout van te maken. Gewoon, wat van die blokken in een halve cirkel, en dan vroeg of laat kunnen we daar mooi een klein fikkie stoken! Met de familie. Als het weer mag!😊🔥🔥


De kippen waren er ook weer als de kippen bij. Die zien het meteen als er iets nieuws is, en ze kwamen de insecten uit het hout pikken.






En toen kwam Jurre!


Zo fijn! Hij kwam het hout kloven, net als vorige week. Dat is een echte liefhebberij van hem, en hij heeft ook een geweldige bijl. Hij doet een opleiding in de bosbouw, en weet heel veel van hout.


Over hout kun je ook wel weer een boek volschrijven. Ik heb er al eerder iets over geblogd, over dat hout zo'n mooi en flexibel en duurzaam bouwmateriaal is. Affijn, Jurre liet mij iets zien over hoe een tak aan een stam groeit.


Vanaf het moment dat de tak ontstaat, als de boom nog maar een klein dun stammetje is, dan krijgt zo'n tak óók jaarringen. Die jaarringen, die groeien in een heel mooi patroon met de stam mee. Je kunt dat heel goed zien als je eens een stuk hout (met tak) goed bekijkt. En als je dan zo'n blok hout klooft, waar een tak aan zit, dan moet je precies op het scharnier van tak en stam de bijl erin slaan, en dan klooft het hout zich als het ware 'vanzelf'. Zonder dat je al te veel kracht hoeft te zetten.


 





Ook liet hij zien waar de zwakke plekken zitten in hout. Dat is óók weer in dat 'scharnier' van tak en stam. Daar zit een plek waar de vezels om de tak heen groeien, en waar dus wat openingen in het hout kunnen zitten, waardoor daar dus makkelijk water in kan blijven staan en dus rot kan ontstaan.


Hij heeft een hele goeie bijl en kan er zeer handig mee overweg. Zoals een kok zijn vleesmes hanteert zo hanteert Jurre die bijl. 


Na twee uurtjes ..... 


 



Ondertussen was ik in de kas. Er zijn weer tomatenplanten verpot, en nog zo wat van die prutswerkjes. Verspenen, zaaien, wat water geven hier en daar. Alle plantgoed moet wel elke dag water nu met dat zonnetje.


Ook kwam deze en gene, dingen halen en dingen brengen. Geen bezoekjes helaas ..... maar  het erf op en het erf weer af. Zo kwam Geert, die bracht een leuke verrassing van bloglezeres Eva uit Portugal! Dankjewel Eva! En kwamen Lia en Paulus wat jonge bomen van de Meidoorn opspitten.


Allemaal buiten en op afstand. Even samen gezellig koffiedrinken of borrelen is er nog niet bij helaas. Maar dat komt vast wel weer ..... binnenkort!









 

En tot die tijd hoop ik je wat afleiding te bieden met de farm verhaaltjes. En je misschien het gevoel te geven dat je toch even 'op visite' bent geweest!


😊😊




De heen-en-weer dagen.

on vrijdag 16 april 2021






Toen ik vanochtend mijn ontbijt zat te eten zag ik buiten een vliegtuig. Hij vloog erg laag over. Echt .... opvallend laag. Terwijl het toch geen kleintje was. Het was géén sportvliegtuig of zoiets. Maar hij was wél weer kleiner dan een lijnvliegtuig. Het leek iets militairs.


Dan ben je toch benieuwd. Wij zitten namelijk niet op een vliegroute, het is hier boven in de lucht altijd rustig, en dan ineens ..... zo'n lage jongen.  ✈✈✈✈✈


Ik was erg benieuwd wat voor vliegtuig dat was. En omdat je op www bijna alles kan vinden ben ik gaan zoeken op 'vliegtuig zoeken'. En ja hoor. Er is dus een site waar je alles op kan vinden. Echt, élk vliegtuig dat overvliegt kun je erop terugvinden! 


Het heet Vliegtuigradar24. 


Kijk hieronder, daar rechts boven, daar is mijn vliegtuig! Hij was nu al wat verder, boven het Drents-Friese Woud. En daar verdween hij van de radar! Huh, kan hij daar landen dan? Ik heb het opgezocht maar er is helemaal geen landingsplaats in het Drents-Friese woud. Nee, tuurlijk niet.


Gelukkig zag ik hem toen weer opduiken, hij ging verder richting Groningen. En wat voor vliegtuig het was? Dat kan je óók opzoeken! 







Het was een C-130 Hercules transportvliegtuig, een militair bevoorradingsvliegtuig dus. Man, wat leuk! En die vloog hier dus over ons weiland! Met wie weet een heel legertje soldaten erin. Het type staat er ook bij, de G-988 was het.


En daar staat dan weer een naam bij ..... ene Willem den Toom. Ik dacht, dat zal dan wel de piloot zijn. Maar dat was niet zo. Die Willem, dat is een Nederlander die belangrijk is geweest voor de luchtmacht. En daar wordt zo'n vliegtuig dan naar vernoemd.






Alle vliegtuigen zijn te zien op die site! Voor wie met Corona thuis zit en zich misschien zit te vervelen ... zoek het maar eens op.


Haha, ja en zo komt je ochtend wel om! Maar ik had eigenlijk helemaal geen tijd voor vliegtuig-spotten. En er vloog ook niks meer over ons huis, dus dan ben je ook wel snel uitgespot. 😊


✈✈✈✈✈



Iets anders, óók heel hoog, maar dan in de boom, is ons katje Billie. Dat is onze beste boomklimmer. In een paar seconden zit ze helemaal bovenin de meidoorn. Doornen of niet. En ik was daar onder aan het werk. Want daar staan allemaal jonge meidoornboompjes, en die was ik aan het opspitten.






In april kan het nog nét, boompjes verplaatsen. En vandaag ging er weer een hele bende de grond in. Een hele serie meidoorns, een aantal grote wilgen die ik van Lia kreeg, en ook nog een paar  vuilbomen. Wat een naam he, vuilbomen. Maar het zijn belangrijke bomen voor insecten.


Even een tekst van www ....


De Bijenvriend schuift de vuilboom naar voren. Bijen zijn verzot op deze struik die bloeit van mei tot september, de langst bloeiende struik van West-Europa. Als er één struik is die in een natuurlijke tuin niet mag ontbreken, dan is het wel de vuilboom, de ecologische superstruik.


 



En niet alleen voor de insecten, maar ook voor onze eigen Bonnie en Bella plant ik bomen. Op ons weiland is namelijk geen schaduw. En als je koeien houdt moet je ook voor schaduw zorgen. 


Op drie plekken langs de zuidkant van het weiland zijn nu kleine 'oases' gemaakt met allerlei boompjes. 






Och, het zijn nu nog kale stammetjes ... maar hopelijk komt er binnenkort toch wat schaduw van. En over een paar jaar drie lommerrijke plekken erbij!


🌳🌳🌳🌳🌳




Half april. En nog steeds vrij koel. Dat betekent dat we midden in de heen-en-weer-dagen zitten. Ik sjouw me het schompes met de bakken met planten. Tomaten 's ochtends naar buiten, 's avonds weer naar binnen. Bakken met mais dito. En de komkommers, en de zoete bataat stekken. 


 




Het is gelukkig maar voor een week of wat. Zodra de nachttemperatuur omhoog gaat mag een groot deel buiten blijven staan.


De kersenbomen trekken zich niks aan van de koude. Die gaan al bloeien! Het is voor het eerst dat wij kersenbomen in de tuin hebben. Het zijn zoete kersen. Oh ... ik proef ze al!!





Het schijnt wel dat je er snel bij moet zijn vanwege de vogels. Maar al krijgen we geen kers te zien, dan nog is de boom een plek in de tuin waard vanwege zijn mooie vroege bloei!


En bij al dat heen en weer lopen zag ik ook steeds meer violen. Ze staan overal. Alle violen van vorig jaar hebben hun zaad kwistig rondgestrooid en je ziet de mooiste kruisingen!







Dus zet vooral een paar bakken viooltjes neer en haal het jaar daarop niet al het onkruid tussen je tegels uit. Want het meeste van dat onkruid zijn verwilderde viooltjes! 


Behalve dat ze heel mooi zijn kun je ze ook eten. Maar ik zou dan niet de violen eten die je net bij de kweker hebt gekocht. Want daar kan wel van alles in zitten. Maar zodra je ze een maandje of wat hebt, en ze goed uitgespoeld zijn, dan kun je met de bloempjes mooie decoraties maken in drankjes, toetjes, of op taarten.











En oja .... ik liet boven als eerste foto die blauwe bak zien. Wat dat is? Dat is een tweede poging om rijst te laten ontkiemen. Elke paar uur giet ik wat water over de korrels, in de hoop dat er kiempjes ontstaan. Het is weer een ander ras dit keer.


Het is langwerpige zilvervliesrijst. Misschien gaat dat beter dan die ronde rijstzaden, die ik vorige keer probeerde. Net zoals rogge ook makkelijker op te kweken is dan tarwe. Rogge is langwerpig en tarwe is rond.





 


Ja en zo blijf je lekker bezig!


😄😉



Theekransje, tweede prik, en Noordlaren.

on woensdag 14 april 2021






Gisteren hadden wij weer ons 'theekransje'. 


Nou ja ... we doen nog wel wat méér dan theedrinken. Voor allerlei projecten hebben we zaden verzameld, en ook kweken we jonge boompjes en stuiken op voor verschillende biodiversiteits projecten. Ook hadden we gisteren een zeer inspirerend gesprek met de beleidsmedewerker Groen, van de Gemeente Staphorst, waar gelukkig steeds meer aandacht én budget komt voor biodiversiteit. 🌸🍀🌸🍀🌸


Het is echt een voorrecht dat we daar samen met de gemeente mee over mogen nadenken, en ze er wellicht over kunnen adviseren!  






Editha had van haar eigen verzamelde bloem- , groenten en kruidenzaden kant en klare pakketten gemaakt, met de bedoeling om die weer uit te delen. Echt, stapels en stapels van die pakketten heeft ze afgelopen winter gemaakt, met in elk pakket een serie van vijf pakjes met verschillende zaden. 


Man, wat leuk!!







En ... vandaag!


Vandaag ging ging ik met mijn moeder op stap. We gingen naar de Martini Plaza in Groningen voor haar tweede en dus laatste vaccinatie tegen Corona. 


'Mam,' zei ik, 'kijk eens wat een vrolijke karretjes. Zal ik je duwen?' Haha maar nee hoor, dat hoefde niet. Ze loopt nog prima.😊








Ik was onder de indruk van de organisatie. Het is wat ... zo'n enorme prikpost. Overal liepen ouderen, meest aan de arm van een 'jongere' (veertigers en vijftigers, mijn generatie dus😄) en alles was vloeiend geregeld.


Vanaf de parkeerplaats, waar je netjes met gele borden naar werd toe geleid, werd je door vrijwilligers in gele hessen naar de ingang geloodst. 'Daar mevrouw, bij die deur met een EEN erboven, daar moet u naar binnen.'


Nee, al zou je willen, je kón niet verkeerd lopen hier. En bijvoorbeeld per ongeluk in een Concert Theater Sport Evenement Congres terechtkomen.


Ook binnen, je werd van hoek naar hoek heel efficiënt door vrijwilligers begeleid. Veel studenten ook. Ik schat dat bij de ingang, waar de vragen nog simpel waren, zoals 'wilt u eerst uw handen desinfecteren en uw legitimatie gereed houden?' de eerstejaars studenten waren ingezet. En verderop, waar de vragen ingewikkelder werden, en bijvoorbeeld gekeken werd wat voor medicijnen je gebruikte, daar waren natuurlijk de derdejaars en vierdejaars geneeskunde studenten aan het werk.


Echt boeiend! Ik had veel willen vragen veel foto's willen maken, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. Je werd in een rap tempo door alles heen geleid. En na de prik, mochten we naar de ruimte waar je 'bij' kon komen. Even een kwartiertje blijven zitten om te checken of je niet bleek werd of ziek.






En daar zaten wij dus ook een kwartier. Ergens zat een man met een gele hes op een hoge kruk. Mijn moeder zei .... hij moet natuurlijk kijken of er niemand bleek wordt! 


Maar niemand werd bleek of viel van zijn stoel of werd niet lekker. En ook wij gingen opgelucht door de schuifdeuren weer naar buiten, waar we weer vakkundig werden terug geleid naar de parkeerplaats. Nou .... pffffff .... dat is achter de rug!


Feestje? Nee hoor. Maar wél even rondtoeren, vond mijn moeder. Zij komt ook haast nergens momenteel en het was écht een uitje om even door wat Groningse dorpjes te rijden. Via Haren naar Zuidlaren. Prachtig hoor! Zo kwamen we door het dorpje Noordlaren. Wow ... wat mooi!!













Vanaf de Bartholomeuskerk .... méér dan achthonderd jaar oud ... liep ik even een klein rondje. Eventjes rondkijken. Wat een leuk dorp, met een mooi watertje met bootjes. En ook was daar zo'n leuke bibliotheekkast, met vele vele boeken!


Twee heren kwamen net allebei een doos vol met boeken brengen. 'Kom maar wat uitkiezen!' zei de ene. Maar nee, 'Geen tijd', zei ik, 'ik heb mijn moeder in de auto zitten.' 'Nou dan neem je er ook eentje voor haar mee!' 


Erg gul aangeboden! Het is ook echt een mooi initiatief, deze kast. Ik hoop dat het te lezen is op die ene foto wie de initiatiefnemers zijn. (klik op de foto voor een vergroting)


  







En na Noordlaren kwam ook nog Midlaren en Zuidlaren en het schittererende Zuidlaardermeer! Het is echt mooi in Groningen. En toegegeven, het weer zat ons ook mee!


🌞🌞🌞🌞🌞




Thuis, ben ik verder gegaan met dat maisveld in orde krijgen, en daarna weer met zand kruien. Maar dat geloven we wel. Geen foto's dus. En daarna wilde ik vanavond voor het eten een gerecht maken met héél veel kruiden die er alweer zijn. Meestal maak ik dan een pesto, met olie en kaas en noten, maar dit keer werd het iets anders.


Iets minder rijk. Géén noten en géén kaas.


 





Heerlijk om zo weer allerlei vers groen te kunnen plukken. Jong duizendblad en pittige brandneteltopjes. Vers bieslook en verse dovenetel met z'n mooi paarse zoete bloemetjes. En wat paardebloemblad, voor het bittertje, en madeliefjesblad, en och, ook nog maar een paar handjes vol rucola en spinazie uit de kas.


En dan, wat erdoor? Ik nam een half kopje olijfolie, een scheut appelazijn, een schep van onze eigen mosterd, een gesnipperde halve ui en vier tenen knoflook, wat zout, wat moesmix, en wat honing.









En dan pureren. En proeven. 


Je proeft de lente!