Het is uit met de kuikenpret!

on dinsdag 22 september 2020





Vanmorgen stond Bella te balken in het weiland. En Bonnie ook al. Ik erheen. Was ist loos? 


Nou, Bonnie was per ongeluk onder het draad doorgeschoten. Dat draad loopt dwars over het weiland en wordt elke paar dagen verzet. Ik had het de laatste keer schijnbaar wat hoog gehangen, en madam was er onderdoor geglipt. Dus .... Bonnie had nu honger en Bella had een opgezette uier.


Fijn ... zo'n probleem wat makkelijk te verhelpen is. Het draad ging op de grond, Bonnie werd teruggejaagd, toen een dubbel draad gespannen, en alles was weer in orde.  






Wat groot is ze al he? En toch nog geen vijf maanden oud.


De tijd vliegt. Dat zie je aan allerlei dingen. Aan hoe groot het kalf al is. En aan de zomersprei, die aan de waslijn hangt. Het wordt kouder en dan komt de dikke wollen wintersprei weer op ons bed. 


Liever hield ik die mooie witkanten zomersprei het hele jaar over, zó licht, je voelt hem haast niet. Vorig jaar gevonden bij de kringloper, en het is een van mijn favoriete 'spullen' geworden. Waarom? Och, ik weet niet. Het is gewoon een machinaal geweven sprei, en bedekt maar driekwart van ons bed. Maar hij doet me denken aan een luchtige Italiaanse bruidssluier. Je wordt er vrolijk van, van dat mooie kant.










Het is een vast ritueel, dit seizoen, elke week een vergiet vol goudsbloemen oogsten. Ik heb er speciaal héél veel van gezaaid, zodat we genoeg hebben voor alle winterse huidklachten. 


Het lospunniken van de bloemblaadjes is een rustig werkje. Pluk pluk pluk. Je kunt het doen terwijl je je administratie doet. Paul ging van lieverlee strijken, daar vind ik op een of andere manier nooit tijd voor, en hij heeft een bloedhekel aan een strijkplank die al dagenlang in de kamer staat.


Kijk, zo werkt dat dus. 😊😇






Dit keer heb ik de bloemharten ook bewaard en gedroogd. Je kunt natuurlijk ook gewoon de hele bloemen drogen. Alle delen van de plant zitten vol werkzame stoffen. Het duurt dan alleen wat langer.


De zonnebloem .... die staat ook overal. Langs alle randen van de paardenbak heb ik hem geplant, en ook nog een heel bed op de tuin. Oh wat zijn de hommels er blij mee, en de bijen ... en vooral de vogels! Die zijn er echt als de kippen bij, en voor ons schiet er niet veel zaad over. Maar daar heb ik me al bij neergelegd. 🌻🐝🐦


De uitgeperste vette zaadolie van de zonnebloem is erg waardevol. Hij bevat onverzadigde linolzuren, en oliezuren, en ook wat verzadigde vetzuren. De olie is als voeding belangrijk, maar ook als geneesmiddel, bijvoorbeeld bij verstopping en bij snijwonden en blauwe plekken. De kiemen en de jonge bloemknoppen kunnen ook rauw worden gegeten en ik vind ze érg lekker smaken. Die typische zonnebloem-olie smaak.  





Ja en zo kwam ik gisteren met een kar vol bloemenoogst thuis. De zonnebloemen waar nog wél zaden in zitten droog ik voor kippenvoer, voor in de winter. Wat jammer is is dat ik het verkeerde ras heb gekozen. Ik heb gewoon pakjes zaad uit de winkel meegenomen. En dat was een ras met prachtige grote bloemen, maar niet echt dik en oliehoudend zaad.


Volgend jaar haal ik gewoon vogelvoer-zonnepitten. En ga daar mee zaaien. Die bloemen zullen wel kleiner zijn maar dat zaad is vast beter geschikt voor olie-persen.




Een simpele manier om die bloemen te drogen zonder dat de vogels ze uitpikken is achter een lapje vitrage. Buiten, op een zonnige plek. Onderin vitrage zit van dat verzwaringskoord wat het mooi op z'n plek houdt. Na een week ofzo kun je de droge bloemen afknippen, en luchtig in een doos bewaren. Kijk er wel af en toe eens naar na en schud ze door, want ze schimmelen makkelijk. 


Ook had ik weer Oostindische kers mee. Die plant heb ik zeker al twintig jaar in de tuin staan maar nooit geweten hoe sterk en bruikbaar hij is. Ik vond het altijd een nogal woekerende plant, en nogal slapjes ook, want na één nachtvorstje is het meteen snot.


Maar goed inmiddels weten we beter en ik doe er nu van alles mee. Vandaag gingen er bloemen op appelazijn. Het kleurt mooi oranje, en het maakt de azijn lekker peperig. En zwavelrijk. Dat ook nog. 









Eén blad bleef op het aanrecht liggen en dat is nu al twee dagen mijn vuile-lepel-houder


Hoe hebben we óóit zonder gekund????





Dan weer even serieus. 😊😉 Wie nog tomaten wil drogen in de zon moet nu echt opschieten. Hoewel ... het is eigenlijk al te laat. Ik heb vandaag een blad tomaten op het hete dak van de stal gelegd te drogen, maar het was daar al niet meer zo heet. De zon staat al te laag. Het was maar een beetje gedroogd.


Dus uiteindelijk gaat het dan toch ook maar een paar uur in de oven, of in het droogapparaat. 







Als je een echt hele lekkere tomaat hebt, knijp een beetje zaadjes uit boven een keukenpapiertje. Naam erop schrijven, of alleen een omschrijving. En in de vensterbank laten drogen. 


Dan heb je straks in februari maar te kiezen uit al je tomatenpapiertjes! 😊😊







Vanaf het dak van de koeienstal heb je een mooi uitzicht op de tuin, en daar zie je allemaal oranje ballen liggen. Wat dat nu weer is? 


Nou kom, we gaan even kijken!






Ik had daar karton uitgespreid over de mulchlaag, op een leeg bed, maar dat droge karton waaide steeds weg. En alle stenen en palen etc. zijn al in gebruik. Dus wat neem je dan om dat karton op zijn plaats te houden?


Rijpe pompoenen! Die wegen heel wat!






En ik eindig vandaag met een heterdaadje!!


Elke ochtend als ik de stal uitmest, dan is de drempel van de stal gesloopt. Dat is heel lastig, want dan kan ik er met de kruiwagen haast niet overheen. Ik had een drempel gemaakt van een balk, en met aarde en mest een 'talud' gemaakt. En dat talud ..... is elke keer weer afgegraven!


Wie dat nou weer doet? Nou, kijk maar, vanmiddag betrapte ik ze!








De negen splinternieuwe kuikens doen dat! Vandalen!! Met hun twee moeders. Want het stikt natuurlijk van de wormpjes in dat talud! Haha. Schattig hoor. Maar ik heb er een stoeprand op gelegd. 


Het is uit met de kuikenpret!


En ook... ga ik naar bed! Onder de dikke dikke zware wintersprei! 😅😅


Trusten!




 

Giorgio Gelato.

on zaterdag 19 september 2020





Spannend! Voor de eerste keer sinds 'Corona' hadden we weer een wandeling van de vereniging. Het was nog een heel gedoe, met dat centrale aanmelden. Sommigen kunnen daar moeilijk aan wennen. Die sturen gewoon mij een appje, 'ik kom ook hoor' en dat is het. Nou ja, zo'n eerste keer.


Ik was er al vroeg, om alles buiten te zetten en vooral vér uit elkaar. Alles moet gepoetst, wc mag eigenlijk niet gebruikt want voldoet niet aan de normen (waar moeten we dan plassen? allemaal in het bos? gelukkig hoefde er niemand😊) ..... en alles moet met wegwerpmateriaal, enz enz


Om het simpel te houden had ik dit keer géén persbericht verstuurd voor de wandeling. Want dan kunnen er zo maar twintig komen. Evenzogoed waren we vandaag met z'n tienen. En ... stralend mooi weer! Dat wel! Gelukkig! 🌞🌞🌞🌞🌞









🍀🍀🍀🍀🍀


Verder was het vandaag ...... copy paste gisteren!


Haha, echt! Alleen de tomaten dat waren vandaag de aardappelen en wortelen. En in plaats van druiven oogstte ik kruiden. Géén foto's. En bij de zaterdagse boodschappen, aan het einde van een warme middag, wat stond daar? Voor de Kruidvat?


Daar stond een vrolijke felgekleurde vrolijke bus, met een heel rijtje mensen ervoor. Het was een ijskar. Zomaar, op mijn route. 


Wat doe je dan dus?  


🍦🍦🍦🍦🍦


 




Zó lekker ... een hoorntje met stracciatella! Dankjewel Giorgio Gelato, voor een feestelijke start van het weekend!




 

Pfffffvvvvvvrijdag!

on vrijdag 18 september 2020





Ik heb vandaag zitten piekeren wat ik voor leuks en interessants kan vertellen wat nou een keertje NIET te maken heeft met oogsten en inmaken en opslaan en nóg meer oogsten en nóg meer inmaken en nóg meer opslaan ...


...... maar ik kon niks verzinnen. Want het is alles wat ik doe, deze dagen. Nou ja, en de dieren, maar die heb ik ook al tig keer laten zien.


Dus, in de repeat, de tomaten! Maar ...... ik heb er nu een paar hele leuke bij!


 


Vanwege de koude nachten en de regen vorige week gaan de buitentomaten holderdebolder achteruit. Je moet echt redden wat je redden kan. En sommigen zien er dan nog mooi uit bij de pluk, maar gaan thuis op de schaal rustigjes liggen rotten.


Echt, je moet er snél bijwezen! 


Wat doe je met die zieke gasten? Juist! In de ketchup!! Rotte plekken eraf snijden, en suiker en zout erbij (50 gram suiker en een theelepel zout per kilo tomaten, nam ik) en al je favoriete kruiden. En natuurlijk appelazijn. Proeven proeven!! Elke tomaat is anders en je moet zelf stééds proeven of je je ketchup voldoende zoet, zuur en zout vindt.


Ik heb nog wat andere zieke gasten bij elkaar gezocht, zoals wat gestippelde uien (de gaatjes komen van de uienvlieg!), wat verschrompelde worteltjes en pepertjes, wat knoflookbollen van vorig jaar nog .... alles ging mee in de ketchup!







Goed gaarkoken, pureren, en dan zeven. Omdat het ketchup is, moet het natuurlijk wel gezeefd worden. Die gezonde vezels en schilletjes enzo ..... dat hoeft allemaal niet zonodig in de ketchup. Het is namelijk wél een snack!! 😊


Na het zeven weer verhitten, en gloeiend heet gaat het dan in brandschone flessen ..... en we zijn weer voor een jaar klaar. Lekker hoor. Nu nog iets zoeken voor bij de ketchup. Vandaag waren het tosti's! 😄






Omdat ik het tomatenseizoen graag wil rekken, haal ik vanaf nu elke dag of om de dag álles wat ook maar ietsjepetsje rood of oranjerood is, uit de kas. Het rijpt binnen dan verder wel af. Zo kun je met een beetje geluk tot ver in oktober verse tomaten eten.


Wat buiten betreft, daar is vandaag alles geplukt. Alles wat nog niet rot was. Dus rood, oranje en groen. 





En dat mocht allemaal vanmiddag buiten in het zonnetje staan. Sommige trossen heb ik met de hele rank en al geplukt. Dan moet je wel alle zwarte stukjes van de plant en bladeren eraf knippen, om te voorkomen dat de phytophthora alsnog in de vruchten trekt.


En toen de zon uit de tuin verdween, mochten ze mee naar binnen. Grappig, in het voorjaar ben je de hele tijd met de zaailingen aan het sjouwen, 's nachts binnen en overdag naar buiten, en nu ben je met de vruchten aan het sjouwen. 't Is wat hoor, tomaten kweken!






Van de tomaten naar de druiven.


Je ziet twee prachtige flessen. Ze zijn van een hele collectie flessen, én een hele wijnspullen-verzameling, die ik ooit zomaar van Leo en Gonnie kreeg. Lees maar.


Na al die jaren hebben we nu eindelijk genoeg druiven om ermee aan de slag te gaan. Wel voorlopig nog even met de Franse slag, dus nog niet zo precies met recepten, en met alcohol en suikers exact opmeten enzo. Maar toch ....... voor mijn doen is het al behoorlijk 'echt'.


Ik heb afgelopen weken drie keer een wijn opgestart. De eerste keer ging het zonder toegevoegde gist, de tweede keer heb ik er wél wat gist aan toegevoegd. Gewone bakkersgist was dat. Maar tussen die eerste en tweede zag ik weinig verschil, qua bobbelen enzo. Ik denk dat er op de druiven van nature genoeg gisten zitten. Dus deze week, met de laatste druiventrossen, heb ik het weer zónder toegevoegde gist gemaakt.





Nu hebben we dus drie van die mega flessen op zolder staan, met bubbelende gistende druivensap. Het enige wat eraan is toegevoegd is suiker. Behalve die linker, dat is die fles met bakkersgist. Omdat de druiven erg zoet zijn heb ik zo'n 30 gram per liter toegevoegd. Dat leek me wel genoeg.


Oja en nog even een kom om de middelste, want het kan flink gaan schuimen!


 




Pitjes en schilletjes, die hou je over. Die mogen niet naar Bella want daar wordt ze hartstikke dronken van. Haha, denk ik. Of zou zo'n grote koe daar niks van merken?


Oh ... en wou je mijn recept? Van die wijn? Echt? Och. Het is eigenlijk niet eens echt een recept ..... maar soit. Ik had het beloofd.


Héél kort dan ... eerst doe je de druiven ongewassen maar wel goed uitgezocht (rotte eruit, wespen eruit, enz) in een schone emmer en stampt ze tot moes. Alle druiven stukmaken. Werk wél heel schoon! Niet met de voeten! 😄 Dan, kijk hoeveel liter sap je ongeveer hebt, en per liter 30 gram suiker erbij. Roeren, en een dag of 5 laten staan. Inclusief schillen dus. Die schilletjes moet je af en toe onder duwen. Verder zorgen dat er weinig zuurstof bij komt en zeker géén fruitvliegjes! 


Dan alles zeven door fijne doeken. En dan ..... in de grote fles. Waterslot erop, en dan een paar weken tot maanden wachten tot het helder wordt. En dan zien we verder!


Wat ik het leukste vind van zo wijn maken is dat het bijna helemaal zelfvoorzienend kan. Als je wat stroop gebruikt in plaats van suiker, kan het zelf 100% zelfvoorzienend! En óók, dat het met rauw sap gemaakt wordt, wat dus goed voor je is! Lekkere wijn ..... die óók nog goed voor je is!! Haha. Met mate dan he? 😊🍷




Oh oh wat lang over die wijn! Ohlala!! De rest dan ... nog even snel. De courgettes ... ik laat je een klein experiment zien. Grotere courgettes kun je vrij lang vers bewaren als je ze insmeert met wat spijsolie en koel wegzet bijvoorbeeld in een doos met stro. Ik heb ze dit keer ingevet met olie die ik zelf óók voor mijn huid gebruik. Namelijk goudsbloemolie. (Goudsbloemblaadjes getrokken op zonnebloemolie)


Het helpt goed voor mijn huid .... dus vast ook voor de huid van courgettes! Een experiment dus. We volgen het! (maar je kunt ook gewoon olijfolie uit een fles nemen uiteraard)






En tot slot nog iets wat dan even niks te maken heeft met oogsten. Of eigenlijk misschien ook weer wel. Ik had op de marktplaats-app van ons dorp gevraagd om afgedankt hooi of stro. Schimmel, nat, maakt niet uit. Voor mulch op de tuin. En daar kreeg ik wat reacties op, 'kom maar halen' en dat heb ik vandaag dus gedaan. 


De mensen kregen er een mooie doos groenten voor in ruil, zij blij ik blij. Ik meld het maar even, voor het geval jij zelf ook mulch op je tuin wilt gebruiken, maar zelf niet zoveel hebt. Gewoon om vragen in de buurt-app! Veel mensen willen van dat soort dingen af. Oud blad of grasmaaisel kan ook natuurlijk. 




even stallen op een bed





Oja ik was wel de halve middag kwijt met de auto stofzuigen. dat dan weer wel!


En kijk .... bij de Zonnehorst is het einde van de voedselstroom óók nog niet in zicht!! Ik ben niet de enige die er nog wel een paar weken zoet mee is!