Brit en ik ruimen op.

on dinsdag 21 augustus 2018




Gisteravond kregen we drie nieuwe hanen. De oude hanen zijn weggehaald. Dat moet af en toe gebeuren, om inteelt te voorkomen.

De drie nieuwe hanen liepen vanochtend wat bedeesd rond. Helemaal niet hanig. Om het wat leuker voor ze te maken, besloot ik het kippenhok maar eens uit te mesten. Het stonk daar. Dat is geen leuk welkom.




de drie nieuwe hanen

Eerst alles afschrobben. Al het houtwerk en alle hokjes en deurtjes. Je hoort nare verhalen over Rode Bloedluis. Niet dat ik die tegenkwam, gelukkig.

Met een staalborstel overal langs. Poep afkrabben. Ergens kwam ik een 'onaf' kuikentje tegen, het was bijna helemaal opgegeten door maden. Zo zie je maar weer, die zijn niet griezelig en vies, maar efficiënt!

Wat handig was dat het hok naast de composthopen zit en alles zo hupsakee over de rand gekieperd kon worden. Waar Brit al klaar zat. Om te helpen opruimen.








Na het poetsen is er een hele vracht stro van de zolder gehaald. Voor op de bodem van het hok. Het was roggestro van vorig jaar, wat bedoeld was om allemaal mooie handige dingen van te vlechten. Niet gebeurd.

Nu dat stro van zolder is gehaald, en daar dus ruimte kwam, bedacht ik om het hooi uit de achterste schuur meteen maar daar naar toe te brengen. Gaat in één moeite door. En dan komt er ruimte vrij voor een kleine stal, in de achterste schuur.









Het kippenhok is weer spic en span. Het ruikt heerlijk naar stro en naar vers hooi, wat in alle nachthokjes is gegaan.

Maar denk maar niet dat de drie hanen er in gaan. Die moeten nog erg wennen. En volgens mij maakt het ze geen bal uit of het hok schoon of vies is. Hopelijk gaan ze vanavond wel in het hok slapen. En niet óók in de boom.

Ja. En dan dus de zolder.




 

Eerst de ergste rommel weghalen, vegen, en dan is er ineens ruimte op zolder. Daar kunnen we heel wat hooipakketten naar toe brengen.

Zo'n hooipakket he, daar zitten twee touwtjes omheen. Dat is door de pick-up, het apparaat wat pakketten maakt van gedroogd gras, zo vastgemaakt. Dat touw is er heel strak omheen gespannen.

Als je nu boerenzoon bent, dan wéét je hoe je zo'n pakket vast moet houden en de trap moet opsjouwen. Want makkelijk is dat niet. Het is onhandig, zwaar, en het prikt. Ik pakte één touw vast en sjorde het eerste pakket omhoog. Fout! Het touw schoot eraf en hop de hele bult hooi lag op de grond. Alles los natuurlijk.

Sjips.








Nou dat gaat lekker. Nog maar zeventien te gaan.

Maar goed, toch maar wat proberen. Ander touwtje zoeken (want dat eerste past natuurlijk niet meer) en de boel weer vastbinden. En nu twéé touwen tegelijk vasthouden en zo omhoog trekken. Dat gaat beter. Het pak komt heelhuids boven.

Kijk, al die kleine dingen, dat leer je dus niet op de Warmonderhof.

Ik weet niet eens hoe zwaar zo'n pakket is. En hoeveel een koe eigenlijk eet, in een winter. Hebben we wel genoeg?





Weegschaal erbij. Vijftien kilo. We hebben nu dertig pakketten, en dan nog tien bigbags. Vanavond eens opzoeken hoeveel een koe eet. Echt, géén idee!

Maar goed, het staat op zolder. Het hooi, en ook wat stro. Het begin is er.





Vanmiddag kwamen Liek en Senne en dronken we koffie op het kippenbankje. Het is daar net alsof je teevee kijkt. Zo leuk, bij de kippen, aldoor wat te zien. De nieuwe hanen die toenaderingspogingen doen, en al die krioelende minuscule kuikentjes, en de grotere puber kuikens die languit en op de rug in het warme zand liggen, te liggen.

Echte pubers.







We gaan nog even door met de nazomer klussen. Zoals uitgebloeide zonnebloemen afsnijden en drogen. Daar heb ik ook een plan mee. Nee, géén olie persen. En ook niet pellen en eten. Véél te veel werk.

Nicht Mary uit Canada, die hier een paar weken geleden logeerde, had een geweldig idee met die pitten. Ze heeft daar zelfs haar bedrijfje van gemaakt. Wat zij doet, gaan wij over een paar weken ook doen!










Bij de les blijven dus he?

😊😊





Hoe kom je aan nieuwe recepten?

on maandag 20 augustus 2018




Vanmorgen hadden we wat buren op de koffie. Jacky had een bosje Lathyrus meegenomen uit de tuin. De laatste bloesems waren het. 'Maar ik bewaar wat van de zaden,' beloofde ze.

Oja ..... de zaden. Die kun je nu alweer oogsten.

Zo had ik afgelopen voorjaar de echinacea plant gekocht. Oftewel de Rode Zonnehoed. Die heeft nu nog geen zaden maar als het zover is dan moet je dat echt niet vergeten te oogsten. Van één zo'n plant heb je zoveel zaad, dan kan je het jaar erop wel een weiland vol zetten, met deze schitterende bloemen.








Jaja. Bloemen. En de zaden ervan oogsten. Ik zeg het elk jaar maar weer even. Voor als je het mocht vergeten.  😊

De bonen hebben al wel zaden. Dat wil zeggen, de droogbonen. De planten zijn al vergeeld en het hoekje zier er dor en doods uit. Maar wacht tot je die dorre peulen openmaakt. Een wereld van kleur komt eruit tevoorschijn!

Staat zo leuk op de keukenplank, allemaal potten met je eigen droogbonen. En lekker zijn ze ook.









In het bietenbed is het één grote chaos.

Sinds we de uien eruit hebben getrokken is er veel ruimte vrij gekomen en daar groeit natuurlijk allemaal onkruid. Nu met die regen is daar haast niet tegenop te wieden.

Vandaag weer een poging gedaan. Ik word altijd vrolijk van een opgeruimde tuin en leuke uitnodigende paadjes. Maar daar moet je wel wat voor doen. Elke keer na een week of twee zijn die paadjes weer weg.

Meteen een bos bieten getrokken, voor een lekkere pan met bietensoep.






Je neemt vijf bieten, vier aardappels, en één dikke ui. Biet en aardappel wassen, en de ui pellen, en alles in blokjes snijden. Samen gaar koken in twee liter water. Daar gaat komijnpoeder bij (flink wat), een half handje verse tijmblaadjes, en een schepje verse groentebouillon-pasta, of twee bouillonblokjes.

Pureer de soep, voeg een half blik cocosroom toe, en een snuf zout en flink wat chilipeper. Weer verwarmen, en tot slot twee of drie knoflooktenen erboven uitpersen.

Héél lekker met ..... kaasbroodjes-de-luxe!!







Ik heb nog gezaaid. Wéér knollen. Haha ... de hele tuin komt vol met knollen. Als dat met die koe nou niet doorgaat, dan moeten wij zelf de hele winter knollen eten!

Overal waar plekjes vrij zijn, daar komen knollen tussen. Wel rekening houden met de vruchtwisseling, want waar je knollen hebt gehad, daar is de kans op knolvoet groter. Dus daar moet je een jaar of 4 geen koolsoorten meer zaaien.

Knolvoet is een ziekte van koolplanten. De kolen krijgen dan 'voeten' als knollen. Allemaal bulten op hun wortels. Heel naar. Meestal gaat zo'n plant dood. Je kan er weinig aan doen.

Kijk de eerste knollen komen al op. Ze zijn wel te dicht gezaaid. Ze moeten nog worden uitgedund.







Paul hielp met het avondeten. Hij mocht walnoten kraken voor een bak pesto. Ik had tweehonderd gram nodig. Na een kwartier was hij klaar.

Wegen. Vijfenzeventig gram. 

Gelukkig stonden er toevallig zonnebloempitten op het aanrecht waarmee de pesto toen maar is aangevuld. En dat kon prima. En zó ..... kom je dus aan nieuwe recepten! 😉


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...