Ansichtkaart.

on vrijdag 17 mei 2019





Een dikke laag stof, moest ik eerst van de toilettas blazen ... (een boerderij hebben en op vakantie gaan is niet zo'n voor de hand liggende combi)

en toen Brit ingeladen, en briefjes neergelegd voor de dochters en vriendinnen, die een paar dagen komen oppassen, op het huis, tuin, en op de dieren  .....








En uitwaaien. Op Schier.

.. waar anders? 😊

Wegfladderen.

on donderdag 16 mei 2019




Sinds die mooie lezing van Joop laatst, over insecten en vlinders, heb ik er een nieuwe hobby bij. Kijken naar insecten. En naar vlinders.

En ook beter kijken naar bloemen. Vooral naar de gewone inheemse kruiden. Die van dichtbij vaak extreem mooi zijn.

Die citroenvlinder van laatst, die wilde niet met open vleugels op de foto. Flauw, vond ik. Maar van Joop begreep ik inmiddels dat citroenvlinders dat nooit doen. Die houden hun vleugels stevig dichtgeklapt, als ze op een bloem zitten.





Nee, dan het landkaartje! Want zo heet dit vlindertje. Die wilde maar wát graag poseren. Wat een beauty!

Ze zat op een pinksterbloem (correctie ... Fluitekruid 😳), en één voor één ging ze al die witte bloemetjes bij langs. En ze liet zich uitgebreid bekijken. Pas na een paar minuten fladderde ze weg.

Dankjewel hoor, landkaartje!





Wij gaan ook even weg fladderen. Een weekendje. Lekker even eruit.

Als er wifi is, hoor je het wel, waar we zitten. En anders, tot binnenkort!


Wim, en Wuik.

on woensdag 15 mei 2019





Af en toe denk ik wel es .... zal ik weer de hele riedel klusjes hier laten zien? Van vandaag? Want hoe interessant is het eigenlijk?

Al dat gepriegel in de tuin ....

..... maar er wordt toch steeds nog flink meegelezen elke dag weer .... dus ga ik er maar gewoon mee door!

Vanochtend ging de reis naar Wim. Ga je mee?





Ik had een kruiwagen vol mooie levende compost bij me, en een bakje met wat pootaardappels, poot-uien, en envelopjes met zaden van wortelen, radijs, bonen, pompen, sla, en nog wat dingen.

We gingen vandaag Wim zijn tuin weer aanleggen. Net als vorig jaar. En kijk, de tuin is vergroot! Hij is wel twee keer zo groot als vorig jaar. Die Wim!😊  Het is goed bevallen dus!

Er staat wel veel onkruid. Kweek, brandnetel, zevenblad, dat soort spul. Nou, spitten maar.

'Maar eerst koffie hoor!!' zegt Jacky.







Dan gaan we van start. En Wim komt me helpen dit keer.

Daar moet ik aan wennen! Want ik werk meestal alleen, en ben nogal eigenwijs. En bazig ook nog. Wim haalt keurig alle plantjes en alle wortelstokken weg. Terwijl ik alles snel snel doorspit, en het kruid en blad en alles, gaat gewoon onderste boven. Ik haal niks weg. Nooit.

Maar Wim zegt, 'Al die kleine stukjes wortel kunnen weer uitgroeien tot nieuw onkruid. Dat moet echt weg hoor!'

Niet als je regelmatig wiedt. Denk ik. En het is kostbare voeding voor de bodem. En het houdt vocht vast. Denk ik.

Maar we doen het gewoon allebei op onze eigen manier. En dat gaat best.





Ondertussen zijn we de tuin in gedachten al aan het inrichten. Op één deel gaat flink compost. Daar komen de pompoenen en de courgettes en de kolen.

En dan komt Jacky aanlopen, met een bakje vol bloemenzaden.

'Kunnen die ook op de tuin?' Ja hoor dat kan ook. Mooi langs de randen. Maar wel éérst voorzaaien, anders verdwijnen ze in de hark van Wim.

Of ik nog een plattegrondje wil maken? Want anders onthouden ze het niet.




Leuk zo'n project van hun samen. Want na de eerste aanleg bemoei ik me er niet meer mee.

Het is niet alleen maar burenhulp hoor. Ik krijg er ook wat voor terug. Ik mag onze koe in hun weide laten grazen, vanaf juni. Een top-deal is het, voor ons allemaal!

💪💪💪



En nu .... krijg je een les efficiënt tuinieren. Ook al lijken de foto's op het eerste gezicht saai, kijk toch maar even mee.

Want ..... wist je dat ........






....... de mens ........

....... de meest efficiënte en multifunctionele machine ter wereld is?

Ga maar na. De landbouwmachines die wij kennen, zijn inmiddels Computergestuurde Precisie Machines geworden. Ze kunnen alles. En ze doen alles héél precies.

Maar. Wat wij nu even gaan zien, op de tuin, dat kunnen ze niet. Namelijk, vier dingen in één beweging. In één graai.








Op het bed van de suikerbieten staan ook uien. Combinatieteelt is dat. Het is goed tegen plagen, en helpt mineralentekorten te voorkomen. Maarrr .... een machine kan daar niks mee. Met die verschillende soorten naast elkaar.

Maar een mens kan dat wel!

Eerst haal je het onkruid tussen de uien weg, en wat daarvóór ligt. Dat gaat echt heel snel. Uittrekken en laten liggen. En in de tweede beweging haal je het onkruid tussen de bieten weg, en dunt de bieten meteen uit! En dan ook nog even de aarde tegen de planten aanstrijken, aanaarden dus.
Hop hop hop hop.

Voila!!

Vier klussen in één beweging. In een half uur dat hele bed in orde! En geen druppel diesel nodig.





Geweldig he? Wat een mens toch kan. Probeer maar es, 't is nog leuk ook.

Nah. Wat verder. Och ... ik heb voor de zekerheid extra mais en pompoen gezaaid. In kratten. Voor als de plantjes op de tuin het niet overleven.






En stenen opgeruimd, die in de weg lagen.

Dat zag ik bij Jan en Anneke Vos, waar ik van de week was. Die hadden ook zo'n muurtje gemaakt van losse stenen die 'over' waren. In no time zit zo'n muurtje tjokvol nuttige insecten en wilde bijen.

En herinner je je Wuik nog? Met zijn pleeggezin? Kijk hoe hij gegroeid is. En hij is nog steeds de Nanny! 





😊


Goed instoppen!

on dinsdag 14 mei 2019




De week ná een verjaardag ... is er elke dag taart! Ook nu staat er zo'n schotel, kop thee erbij, laptop open, en de ondergaande zon schijnt door de ruitjes. Die wel erg vies zijn. Dat wel.

Maar 't kon minder! 😊

Vandaag was Belle tochtig. Dat schrijf ik vanaf nu op, want ze mag dit jaar weer drachtig worden, en door haar cyclus bij te houden weet je ongeveer wanneer de stier moet komen.

Of de man met de rietjes.

Maar dan moet je het wel goed opschrijven natuurlijk!






Naar de tuin nam ik vandaag weer voor het eerst een doosje mee. Voor de colorado kevers. Ik heb ze al her en der gezien, en verwacht ze ook op de aardappels. Ze komen altijd.

Om de dag loop ik nu alle planten na, en vang de kevers. Die gaan in een afgesloten doosje, en worden geplet. Géén genade voor die kevers, want ze kunnen de hele aardappeloogst vernielen, en ze hebben geen natuurlijke vijanden.

Met deze methode heb ik tot nu toe geen schade gehad door de kevers. Je moet er gewoon vroeg bij zijn, en alles weghalen, ook die vieze oranje larven.





En, net als in de reacties gisteren, had ik ook veel vorstschade. Bij de aardappels, maar ook de bonen en de mais ziet er geel en sneu uit .... het tiert niet.

Och ... wat nu? Het wordt morgennacht ook weer zo koud. Vliesdoek heb ik niet, dus ik heb alles vandaag dik aangeaard.

Aanaarden, dat is gewoon instoppen. Wat je ook bij kleine kinderen doet, als ze de kou ingaan. Sjaal om, muts op, wanten aan, helemaal instoppen in warme wol!

En bij je planten doe je dat met aarde dus. De aarde eromheen los schoffelen, en dan een flinke laag tegen de plantjes aanharken. En hopen dat ze het redden.







De bonen .... er zijn nog twéé potten .... dus ze mogen van mij wel een beetje opschieten nu!

En verder is er al veel meer op. Ook bij de kruiden. Maar gelukkig gaat op de tuin alles ineens heel snel.








We hebben ze echt gemist. Die su-per-ver-se salades. Och ja, je kunt je kropjes sla in de winter ook wel krijgen, maar dan zijn ze al de halve wereld rond geweest. Daar is de geest allang uit.

Na een dagje aanaarden, ben ik er helemaal klaar mee, en gaan Brit en ik spelen in de paardenbak. Dat is laboratorium en speeltuin tegelijk. Daar mag alles groeien, en daar lopen de paden schots en scheef, en zijn er allemaal leuke pop-up tuintjes.

Op de rand van de paardenbak heb je een goed uitzicht. En zie je goed het verschil tussen de strenge 'productie-tuin' en de 'la-la-la-ma-waaien-speeltuin'.







Nou ja, veel staat er nog niet in hoor. Het gaat hier slow slow slow.

En ook heb ik wel een kwartier zitten wachten bij de bloemen, tot die vlinder zich eens prachtig mooi zou openvouwen. Maar hij vertikte het! Sorry. Geen geel dus, op het roze.





Allerlaatste klus elke dag, de waterton van Bella vullen, tot de rand, en dan het rondje met Brit.

Bella loopt dan mee, aan de andere kant van het hek. Aandoenlijk. En Bekkie loopt meestal ook mee. Een echte optocht zijn we.

👩🐕🐈🐂



Nou, de zon is onder hier, en de koek is op. 😊