Allemaal beestjes.

on vrijdag 24 mei 2019




Goeiemorgen! Vanochtend, zomaar drie spierwitte splinternieuwe kuikentjes erbij.

Welkom in de wereld kuikentjes! Dat jullie maar groot en sterk mogen worden hier, op Moeskers Moestuin.

De hele dag stond in het teken van beesten. Leek het wel. Niet alleen maar lieve sneeuwwitte kuikentjes, maar óók bijvoorbeeld ... de witte vlieg. Die zat op alle planten in de kas. Nee he! Witte vlieg tast je planten aan. Wat nu?

Ik heb alle planten naar buiten gesleept, en alles flink besproeid met véél water. En de lege kas heeft ook een flinke sproeibeurt gekregen. Dan alles laten drogen in de warme zon. De zon reinigt alles!







De meeste planten, zoals bijvoorbeeld de zeventig tomatenplanten, zijn meteen maar buiten uitgeplant. Op allerlei plekken. Buiten is er zon en wind en dan is die witte vlieg zó weg.

Grappig is, dat sommige plantjes helemaal niet werden aangetast. Zoals de jonge appels. Die zijn opgekweekt uit zaad. Appelboompjes zijn sterke planten. Geen spóór van witte vlieg.




Andere beestjes.

Elke dag loop ik de aardappelplanten langs. En elke dag vang ik de colorado kevers. 

Het zijn eigenlijk schit-te-rend mooie kevers. En ze doen niet veel kwaad. Och, ze eten misschien een klein hapje van het aardappel blad, maar verder zijn ze vooral geïnteresseerd in .... paren.

En dat neem ik ze niet kwalijk. Dat is natuur! 😊

Maar helaas .....





..... helaas helaas krijgen ze na ál dat paren vele vele nakomelingen, en die fel gekleurde oranje larven ... die doen wél kwaad.

Zo'n bosje larven, van één ouderpaar, die kan in no time een hele aardappelplant opeten. 

Dus, vangen, die kevers! Maar ook al vang je zoveel mogelijk, je mist altijd een aantal, en hebt toch altijd schade, als je géén chemische middelen wil gebruiken tenminste.

👀 👀 👀


En nu komt er iets wat niet geschikt is voor jeugdige kijkers en voor mensen met een zwakke maag. 

👀 👀 👀


Ik probeer iets nieuws uit, ter bestrijding van die kevers. Ooit, las ik in een boek, dat mensen in uiterste nood, in een sprinkhanenplaag, die sprinkhanen hebben doodgemaakt en toen hebben vermalen, en een aftreksel hebben gemaakt van de dode diertjes, die ze op hun gewassen spoten, om sprinkhaan te bestrijden.

Dat hielp.
 
Nou.






Dat heb ik ook gedaan.

Alle kevers worden met een steen morsdood geslagen. Dan gaan ze in een bak water. De kevers lossen dan langzaam op.

Het aftreksel wordt dan gezeefd door een doek, en dat spuit ik op de aardappelplanten. Er gaat ook wat kruidnagelolie door zodat het wat minder stinkt, en omdat veel insecten niet tegen die lucht kunnen.

Of het helpt? Dat weet ik nog niet. Ik ben er nét mee begonnen. Maar als het helpt is het een goede biologische bestrijding. Het aftreksel is niet schadelijk voor de planten. Het is zelfs een soort van bemesting.






En er is ook nog een ander 'beestje' of eigenlijk meer een parasiet. Namelijk knolvoet. Die koolplanten aantast.

En rabarber ... die schijnt te helpen tegen knolvoet!

Knolvoet ....  komt helaas steeds vaker voor, omdat kolen inééns zo in de mode zijn. De kolen zijn ontdekt, als zeer lekkere groenten, en ook zéér gezond, en nu ineens wil iedereen kolen hebben.

Maar helaas, door dat telen van al die kolen, is de parasiet 'knolvoet' een steeds grotere plaag aan het worden. Hij bestond al in de Middeleeuwen, maar de laatste tijd maakt hij een opmars!

Een stuk rabarber in het plantgat stoppen. Schijnt te helpen. Vandaag heb ik onze kolen verplaatst, ze stonden op een kluitje, en kregen vandaag hun definitieve plek, mooi ruim uit elkaar, en in elk plantgat gingen een paar stukjes rabarber.






Beestjes.

Ook vanavond. We waren in het bos, ik mocht mee op inspectie langs de nestkasten van de natuurvereniging .... en wat was het mooi in het bos, in de avond ....








Vele nestkasten zijn bezet. Met schattige kluitjes jonge vogeltjes. Zo lief.

Koolmees, pimpelmees, bonte vliegenvanger .....

.... maar we zagen óók iets anders!






Wat het is? Of was? Een jonge ree? Ik weet het niet. Indrukwekkend was het wel.

Nou. Levende en dode dieren. Het is allemaal natuur. Maar ik zie ze het liefste levend hoor! Zoals Bella, die vanavond weer verhuisd is naar het weiland van Wim. Ze was door het dolle heen.

En de witte donsbollen .... daar sluiten we mee af!









Brit is boos.

on woensdag 22 mei 2019




Vanochtend vroeg werd er hard op de voordeur gebonsd. Onze deurbel doet het namelijk niet.

Het waren de mannen van glasvezel. Waar of hij aangesloten moest worden?

Nou steekt er een opvallend groen pijpje uit de tuin, vlakbij de voordeur, dus dat wees ik maar aan. Het bleek gelukkig de goeie te zijn. Ondertussen lag de hele stroomdraad van Brit op de grond en was Brit druk bezig hele goeie vrienden te worden met de glasvezelmannen, die lekkere boterhammen bij zich hadden.

En, géén stroomdraad, dus lekker de weg op rennen!

Naar binnen Brit!






Leuk om te zien hoe ze dat doen, een draad door de grond heen schieten.

Ik heb op allerlei plekken foto's gemaakt, ook van de diepte van de kabel. Op aanraden van de mannen. Dan weet je later waar hij ligt. Altijd handig als je een keer weer moet graven.





Terwijl zij bezig waren, en Brit binnen lag te mokken, was ik op de tuin.

Er is weer mais geplant, en pompoenen. Van de mais had ik een halve bak over.






.... en die laatste plantjes heb ik toen maar in de paardenbak geplant. Daar lopen de kippen ook, dus de mais ging in de box.

🌽🌽🌽🌽🌽




Glasvezel ..... en dus snel internet. In Bussum hadden we het allang. Maar hier zijn we weer helemaal gewend aan traag internet. Tja .... buitengebied he?

Veel informatie haal ik van internet. Als ik iets niet weet, snel even googelen ... en voila, een klip en klaar antwoord. Maar het is ook nog altijd leuk om boeken te lezen. Want daar kan je lekker in bladeren, en vind je van die 'weetjes' die je eigenlijk niet zocht, maar die wel net héél handig zijn.

Als ik schaft, binnen, ligt er meestal een boek om in te bladeren. Zoals deze, die veel van jullie vast kennen ....






Het boek is al vrij oud, en er is inmiddels ook een update. Dat is die onderste. Die is iets meer aangepast aan onze tijd.

Ik heb het boek al jaren maar vind er nog steeds nieuwe dingen in. Dingen die je al wel eerder las, maar wat je toen niet interesseerde.

Hooi maken? Dat hoofdstuk sloeg ik altijd over. Saaaaai!


 



Maar nu lees ik elke snipper tekst over hooi met grote aandacht!

John Seymour zegt bijvoorbeeld, gebruik elk hoekje op je terrein om hooi te maken. Dus ook bijvoorbeeld van het gras in de boomgaard. Nou kun je daar niet met machines komen, maar dan doe je het gewoon met de hand.

Eerst maaien, dan drogen, en dan ... wegslepen. Hoe je dat dat kunt doen, dat lees je in die tekst boven. Het is niet heel uitgebreid omschreven, maar ik heb het geprobeerd te tekenen, hoe ik denk dat hij het bedoelt.

Erg grappig van John bedacht.





Nou en voor wie hooi nog steeds maar saai vindt, óók nog een tip voor de kolen.

Een handig middeltje tegen 'knolvoet', wat een vervelende ziekte is die de wortels van kolen aantast, waardoor de plant niet meer groeit. Als je de kool in de grond plant, doe je een stuk rabarber in het plantgat, onder de wortels. Dat helpt tegen knolvoet!

En sproeien, met een aftreksel van rabarbersap, helpt ook!





Dinsdag.

on dinsdag 21 mei 2019









We hebben een geweldig leuke vakantie gehad van 48 uur.

Wat helemaal niet kort is. Twee dagen uitwaaien op een andere plek dan je eigen huis, is heerlijk! Zelfs één dag kan al vakantie zijn. Dat is gewoon een kwestie van instelling.

Ik had een inspirerend boek mee, 'The Desert Pilgrim', van Mary Swander. Ik zal je niet vermoeien waar het allemaal over ging. Maar voor mij was het zo'n boek waardoor je energie krijgt en nieuwe ideeën, en weer vol moed bent om thuis de draad weer op te pakken.

Toch nog maar even een foto gemaakt, voor wie het interesseert. Het gaat óók over kruiden en planten, maar verder vooral over religie, en over het herstellen van ziekte, en over je eigen kracht vinden.

Nou ja, kijk maar.






En toen was het weer gewoon maandag. Gisteren.

Met een waslijst van klussen. En lekker weer het vertrouwde ontbijt, van rogge en mais en stoofperen.










Vandaag, dinsdag, favoriete dag van de week.

Want de huishouding is dan achter de rug, en dan is het de hele dag tuin. Op dinsdagen heb ik meestal géén afspraken. Maar vandaag wel. Er kwam een camera-team langs, van het programma 'Radar'. Met Fons, die ik natuurlijk niet kende, want ik kijk geen tv. 

Het was een gezellig en relaxed gesprek, over duurzaamheid ging het vooral, en ik ben benieuwd wat ze ervan gaan brouwen. Oja, en Fons vroeg onder anderen of ik alles alleen doe. Nee hoor, ik heb af en toe hulp, van mensen, maar ook van de dieren.

Dat zie je bijvoorbeeld in deze klus hier onder. Het voorbereiden van een nieuwe plek voor de tomaten en pepers. Eerst moest de 'lounge bank' worden verwijderd, wat gewoon bestaat uit een aantal pallets, wat makkelijk weg kan want we zitten daar toch nooit.

Die pallets kregen later vandaag een andere bestemming.






En hier zie je dan hoe mijn crew hard aan het werk is.

Ik had de bodem omgespit, toen wat hooi erop en een dikke laag compost, en daar kwamen ze aan hoor. De kippen.

Alles mooi door elkaar geroerd en gewroet. Hartelijk dank dames en heren!





Ook Bella helpt mij dagelijks. Door mooie dunne mest te produceren. Die mest lost erg makkelijk op in een emmer water, en zo'n mixje gebruik ik nu veel op de tuinen en op de composthopen.

Een volgende klus was de bedden van de mais wieden. De mais leeft gelukkig nog, ondanks die nachtvorst vorige week.

Je hoeft niet per se alle onkruid weg te halen. 'On'kruid heeft een belangrijke functie, wist je dat? De planten die bij elkaar in de buurt groeien, die helpen elkaar. Dat is een ingewikkeld proces wat ik niet ga uitleggen, maar onthou het maar. Niet alles rucksichtlos uittrekken dus!

Bij de mais trek ik alleen de planten los die er vlak omheen staan. En later hoeft dat ook niet meer, want dan groeit de mais boven alles uit en heeft nergens meer last van!







Twee nieuwe bakken met jonge mais staan al klaar om geplant te worden. Maar ik kwam er vandaag niet meer aan toe.

Ze moeten nog even geduld hebben voor ze de grond in mogen. Haha .. nieuwsgierig zijn ze wel!






En vanavond kwamen er zeven balen hooi!

Die heb ik gekocht als extra voorraad, zodat we dit jaar geen hooistress hebben, mocht het tegenvallen met de hooi-oogst dit jaar.

Die balen zitten in plastic. Ja dat vind ik dan weer echt balen, maar ja, het is niet anders. Het is ook alleen maar voor dit ene jaar, volgend jaar hoop ik zelf voldoende hooi te kunnen maken voor onze dieren.

Waar leg je zeven van die kolossen neer? Nou ik dacht, in het eikenbosje, daar zie je ze niet.






Ik laat het maar even zien. Hoe we die kolossen naar achteren rolden, één voor één, door de schuur, door de hele tuin, en dan de pallets op. Ruim honderd kilo wegen ze volgens mij. Nou ja, zo voelde het in elk geval.

Er moet nog een zeil over. Tegen de kraaien en de muizen. Maar dat komt morgen wel.