Saaaaaaaai ....

on dinsdag 17 september 2019


 


Saai?

Nee, saai is het hier nooit. Vind ik. Het is altijd druk, elke dag van alles te doen. Maar de plaatjes zijn soms wel saai. Want sommige dagen zijn zó vol dan heb ik geen tijd om mooie sfeerfoto's te maken. Dan schiet ik soms snel even een kiekje van bijvoorbeeld een rogge aar, toen ik vanmiddag weer aan het dorsen was.

Een rogge aar. Ja want dat vind ik mooi. Om het verschil te zien tussen een lege en een volle.

In de volle aar zitten wel tachtig korrels. En elke rogge plant heeft méérdere aren. Dus één zo'n rogge zaadje vermeerdert zichzelf wel honderden keren, in een zomer. Dat is toch boeiend?

Op de volgende foto's gebeurde iets heel triests ... echt heel zielig ....




Ik was bezig met het verplaatsen van een partij hooibalen. Die moesten naar de stal. Dat is handiger,  omdat Bella daar haar avondvoer krijgt. Nou stonden daar een paar big-bags met stro. Die stonden daar gewoon, tijdelijk.

En die sleepte ik dus eerst weg. Om ruimte te maken.

Maar .. in één van die zakken, zat een kip te broeden. Midden in dat stro! Ik was die kip al een tijdje kwijt, en daar zat ze dus. Op de eieren. Ik denk al een week of twee.





Maar helaas voor de kip, moesten die zakken daar écht weg. En daarbij was het ook geen handige plek, want als die kuikens uitkomen, dan kunnen ze nooit uit die zak omhoog klimmen. Dan gaan ze dood.

Dus ik heb naast het kippenhok een nieuw nestje gemaakt, lekker warm hooi erin, kip erin, eieren erin, plankje ervoor en steen ertegenaan. Want anders loopt ze meteen weer terug naar de oude plek.

Nou, en toen verder met hooi verplaatsen.

Maar toen.





Je ziet het al zeker.

Toen vond ik ineens overal eierschalen. Brit had het nestje gevonden en heeft de eieren geroofd en opgegeten.

Oh .... wat zielig voor die kip. Het was haar eerste nest, het is een jonge hen. Ze snapte er niks van en was de hele verdere middag aan het zoeken naar haar oude nest. Naar haar eieren. Uiteindelijk heb ik maar wat plastic fop-eieren in een kuiltje in het hooi gelegd, vlakbij de oude plek, en daar zit ze nu op.

Nee, saai is het hier nooit.

In de middag gingen Brit en ik weer compost jutten. Dit keer in de waterberging, waar nog stroken grof maaisel liggen, waarvan ik had beloofd dat ik die zou weghalen. Want het moet daar verschralen.

Dat was toch leuk Brit?






Mr. Veelvraat.

on maandag 16 september 2019


Aan het einde van een dag blijft er vaak een prutje over. Met schillen, pitten, eierschalen en soms botjes of visgraten. Koffiedrab. Lucifers. De restjes uit het gootsteen-zeefje. Opgeveegde haren en zand en stof. Natte proppen. 

Wat doe je ermee?

Het kan kan gewoon in de groene kliko, maar ....als je dan later een zak compost koopt, voor je tuin, koop je eigenlijk je eigen prutje weer terug. Moet je ervoor betalen. En dan zit er ook nog ineens een plastic zak eromheen.

Het kan ook anders.

Als je niet veel ruimte hebt kun je alles in Bokashi emmers doen. Na een week of wat is het gefermenteerd en kan het door de bodem van je tuin. In plaats van zakken compost. 

Of .......   








...... het kan ook in een grote ton.

Zo doen wij het nu. Ons keukenafval gaat niet rechtstreeks op de open composthoop (in verband met ratten) maar het gaat in zo'n leuke ton. Zo'n ton die alles opvreet, maakt hem niks uit wat. Hij eet alles. Burp.

Wat ik wel vergeten was, was om elke keer wat stro of karton of iets van koolstof erdoor te mengen. Droge stof. Dat moet eigenlijk wel, anders krijg je een dikke vaste klont.

Vandaag heb ik hem schoongemaakt, na twee jaar gebruik, want het zakt enorm in. En die dikke vaste klont moest ik er uit bikken. Het is in delen, vermengd met andere compost en mest, op de composthoop gegaan. En vanaf nu doen we het zoals het moet, dus éérst stro erin, en na elke emmer uit de keuken gooi ik er wat stro of hooi of houtsnippers ofzoiets bij.

Oja, en nog iets. Leg er gaas onder! Fijn gaas, wat muizen en ander gedierte tegenhoudt.





Maandag.

Wat een regen vandaag! De hele ochtend tot een uur of één waren we binnen, katten en hond incluis. Onder het dweilen liepen de katten overal doorheen, met als gevolg dat nu de opgedroogde vloer gestempeld is met duizenden kattepootjes ...


🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾🐾






Van de tuin laat ik je vandaag alleen even de boekweit zien. Die is echt de moeite waard om (nu nog) in te zaaien. Een hele mooie en late bloeier is het. Vele bijen vliegen erop. Maar het is ook gewoon om naar te kijken.

Zodra het vriest is hij weg, dus je hoeft hem niet onder te spitten in het voorjaar.





 
 



Wat ook altijd weer mooi is, is de snijbiet.

Die aten we vandaag in een quiche, en er was een bos over. Die je kan bewaren als een bos bloemen. In een bak met een bodempje water. Dan kan je elke dag een blad of wat gebruiken. Het blad zit tjokvol mineralen zoals kalium en magnesium. Ook erg veel vitamine K en A.

En het smaakt lekker, een beetje als spinazie maar dan met méér bite. Sinds we snijbiet hebben eten we nog amper spinazie. Het is ook gezonder. Minder nitraat.

En het groene kropje sla ... bleef ook liggen.


 


Zo'n krop sla kan je bewaren door de stengel recht af te snijden en dat dan in een bakje water te zetten. Maar dat lukt alleen bij verse sla. Niet als de stengel helemaal droog en rood verkleurd is.

En nu we toch bij het aanrecht zijn zie je daar achter nog een glas met iets roods en met 'niet opdrinken'. Dat is de fruitvliegjes val. Sinds het ontsappen van de druiven wemelt het van de fruitvliegjes. Ik heb een glas druivensap neergezet, met een scheut afwasmiddel erin.

Na één dag ... alle vliegjes weg! Die liggen nu op de bodem van dat glas.

En alle resten van vanavond .... die gaan dus weer  ..





... in de ton. Hopla.

Tot volgend jaar!😊





Een gewone zaterdag.

on zaterdag 14 september 2019




Overdag is het heerlijk warm en loopt de temperatuur in de kas soms op tot dik boven de dertig graden ... maar 's nachts is het alweer erg koud. Dan merk je bijvoorbeeld dat de tomaten wel erg langzaam afrijpen.

Ik pluk nu elke dag alle tomaten die rood, bijna rood, of oranjerood zijn, binnen en buiten. De plant kan dan zijn energie geven aan het af laten rijpen van weer volgende tomaten. Zo krijg je stukje bij beetje toch nog aardig wat oogst.

Die lichtrode tomaten liggen in de kas na te rijpen. Leg ze niet in de felle zon want dan worden ze zacht.





De pepers mogen wel in de felle zon want die moeten indrogen. Ik maal alle pepers tot poeder. Van twee planten heb je dan een jaarvoorraad aan rode peper.

De katjes zijn inmiddels ruim zeven weken oud, en je merkt dat ze het allerliefst buiten zijn. Zoals alle dieren volgens mij. Ze kruipen door het kattenluik naar buiten, spelen onder de bosjes, en klimmen dan de houten trap op naar de hooizolder.

Daar rennen ze nog een tijd achter elkaar aan door het hooi tot ze neervallen en meteen in slaap vallen.





Nou moeten de katjes natuurlijk wel tam blijven .... want een paar worden binnenkort opgehaald en krijgen een 'binnenleven', als huisdier. Die moeten niet teveel verwilderen daar op die zolder.

Hoe pakken we dat aan?

Wat ik nu doe is minstens één keer per dag even mijn vingers met wat boter insmeren en dan dat door de katjes laten af likken. En een tijdje met ze spelen. Zo blijven ze aan aanraking gewend, en dan komt het vast wel goed.




Vandaag ook veel tuinwerk gedaan.

Zoals de knollen uitdunnen. Dat is vervelend werk. Want alles wat je met veel moeite hebt ingezaaid en gewied en wat nu mooi opkomt, daar moet je minstens 80% weer van uit trekken.

Er speelde steeds een lied door mijn hoofd tijdens dat uittrekken, maar dat laat ik maandag wel zien want daar moeten even wat plaatjes bij. Het is een treurig lied maar ook weer grappig.

En tussen alle klussen door werd elk half uur het druivensap afgetapt. De ontsapper staat op het fornuis, en elk half uur tap ik een paar liter sap af, in schone flessen, gooi er opnieuw een halve emmer druiven bij, vul het water weer aan, en dan weer een half uur laten koken.






En dan heb je aan het eind van de middag de hele keuken vol fruitvliegjes al dat sap uit al die druiven keurig schoon en steriel in de flessen. Géén suiker en géén conserveermiddelen erbij, alleen maar puur sap.

Het is in gesloten flessen, in de koelkast, wel een maand of twee te bewaren, is mijn ervaring. Misschien ook nog wel langer maar dan is het bij ons allang op.

En vanavond hadden wij weer de buurtbarbecue. Vorig jaar was die bij ons thuis, in de stromende regen, maar vandaag was het prachtig weer, en waren we bij Rosalie en Germo en hun leuke kwartetje kinderen.

Er gingen wat pakjes mee. Want tuinieren ... daar moet je jong mee beginnen!😊





Het is zo grappig als je dan een jaar terugkijkt, en daar een foto ziet waar Oxana één van de tweeling vasthoudt, en ziet hoe klein ze daar nog waren ...

.... en dan één jaar later .....


 



Dan staat diezelfde tweeling fier rechtop in de box en kan al lopen!

Net bij thuiskomst dacht ik bijna op een katje te trappen in het donker. Maar het was geen katje. En gelukkig nét niet op getrapt.





Het was één van onze vele andere boerderijbewoners.

Slaap lekker en geniet van je zondag!😊



Er gaat niets boven ..

on vrijdag 13 september 2019




Naar Groningen ging de reis weer, vandaag. Want daar zit de dichtst bijzijnde Decathlon, en ik had wat sportspullen nodig.

Het wordt je erg makkelijk gemaakt, inkopen bij die grote winkelketens. Ze zitten allemaal vlak bij elkaar, vlak aan de ringweg, gratis parkeren, en heel veel keuze.

Er waren zelfs twéé van die mega-sportzaken.






Ook binnen is het een fluitje van een cent. Voor elke sport is er een aparte stelling. Je zoekt jou sport op en ziet in één oogopslag wat ze hebben. Overal zijn kleedhokjes, en er is geen in de weg lopend personeel dat je van alles probeert aan te smeren.

Heerlijk anoniem shoppen. Ik was in een mum klaar.

Toen ook nog gekeken bij de pilates-attributen. Het is erg leuk om in een les kleine gewichtjes of ballen of stokken te gebruiken. Dat doorbreekt het patroon, en met zo'n simpel dingetje kun je weer heel andere oefeningen doen.





Bij de kassa ging het ook in een razend tempo. Je gooit je spullen op een hoop in een bak, en pling ... daar verschijnt het totaalbedrag op het scherm. Pinpas ervoor, klaar. Drie seconden.

Maar ik had een verkeerde broek meegenomen. Nou, ook zó opgelost. Naar de service balie, de medewerkster nam de broek terug, ik hield mijn pinpas weer ergens voor en húp het bedrag was teruggestort.

Erg makkelijk, zo shoppen. Je bent in een wip klaar en kan dan lekker door de stad wandelen en alles bekijken. Ik had nog ruim een uur over, dus ben richting het restaurantje gelopen waar Liek werkt.





Dit keer maar eens door de Pelsterstraat. Een soort achterstraat van de drukke Herenstraat is dat. Ik kom daar nooit want er is eigenlijk niks. Maar toch ook weer wel. Als je goed kijkt is alles boeiend.

De Pelsterstraat heeft ook heel veel van die kleine stegen. Van die dwars-stegen die de grote straten verbinden. Groningen stikt ervan.







En het eindigt op de Vismarkt.

Markten, altijd leuk. En lekker. Er was een kraam met wel veertig soorten aardappels.






Wat opvalt is Groningen zijn die fietsen overal. Dat is natuurlijk in elke stad in Nederland, maar Groningen spant de kroon.






Koffie en een broodje, in het restaurant '25' in de Oude Kijk in't Jatstraat, waar Liek werkt. En meteen even de paperassen uit de tas opgeruimd.

En verder weer, kijken, naar straten, gebouwen, mensen. Want dat doe je in een stad.











Zo leuk bedacht, die twee kussentjes.

En een winkel voor borduren was er ook. Als ik er de tijd en het geduld voor had, zou ik die linksboven gaan borduren. Met die boerderijdieren en boerderij. Al zie je hem niet zo goed op de foto hieronder.







En kijk nou!

Een straat .... zonder fietsen! Het is bijna eng! En helemaal netjes en opgeruimd. Wat dat is?




Het zijn de Groningse wallen. Gewoon, de Nieuwstraat. Waar de dames van plezier werken. En die fietsen zeker niet zoveel.

Ook daar mag ik graag even kijken, naar de gewone huiselijke dingen. Zoals een mevrouw die haar bezoeker nakijkt, die het cafeetje ernaast ingaat. Daar staat wel een fiets. Maar die is natuurlijk van de bezoeker.






Op het Zuiderdiep heb je hele mooie panden. Je moet daar vooral eens van een afstandje naar kijken, hoe mooi die soms gerestaureerd zijn. Sommige van die details zijn echt de moeite waard.

Zoals hierboven, dat zaakje rechts, met dat groen en rood, daar zijn prachtige tegels in verwerkt.





Jaja. Een stad. Altijd heel veel te zien.

Jammer dat ik maar een uurtje had, maar Paul moest vanmiddag weer weg. En dan moet ik weer thuis zijn, want ja, de dieren. We kunnen nooit lang van huis, allebei tegelijk.

Anders had ik zéker even een praatje met haar gemaakt.







De zon is allang weer gedaald over de Beentjesgaven. En alweer een dag voorbij ..