Lang leve de zomer!

on zaterdag 11 juli 2020





'Het is toch sprékend Robbert!'
'Ja hoor mam, het lijken bijna wel tweelingen.'

Gisteren bij mijn moeder bekeken we oude familiefoto's die zij had gekregen van een neef. Omdat mijn moeder nog steeds in het 'Moesker' huis woont, weten vele neven en verre nichten en andere familie haar te vinden. Op die leeftijd wordt je wat nostalgisch en ga je in je verleden graven. Op zoek naar de voorvaderen.

Nu kun je dat allemaal opzoeken. En foto's vinden. Zo ook van onze familie dus. Mijn moeders tafel lag bezaaid met allemaal oude en allang gestorven Moeskers.

Eén ervan was van overgrootvader Luit Moesker. Het evenbeeld van onze eigen Robbert. 😊 (zeker als Luit ook breeduit had gelachen maar dat mocht toen schijnbaar niet op foto's)








Na de foto's en de koffie zijn we gaan rondtoeren. Door Drenthe.

In Zeegse een 12-uurtje gegeten, en toen gewandeld in het dorpje Taarlo. Ik geloof dat er twintig boerderijen staan in Taarlo. En er zijn twéé brinken. Meer is er niet. Maar het is daar wel mooi.









Op de tuin is inmiddels de knoflook geoogst. Als je dat óók doet trek dan niet zo maar de bollen uit de grond. De stengels breken makkelijk. En dan ben je je bol kwijt. Je moet knoflook echt met de spa of spitvork even opwippen en dan eruit trekken.

Droog ze goed na, liefst in de wind, en hang ze dan op in een vlecht. Of knip, als de stengel droog is, die af vlak boven de bol en bewaar ze op een koele donkere plek. Bijvoorbeeld in een geperforeerde papieren zak.

Dan kunnen ze gerust een jaar bewaard. Tot je volgende oogst.





Ik moet dat allemaal nog doen. Ze liggen nu nog gewoon met zand en al op de tafel.

Op het lege bed van de knoflook kun je weer wat planten. Omdat knoflook een desinfecterende werking heeft, óók op de bodem, kun je hier nu van alles planten. Wat je wil. Je hoeft niet zo bang te zijn voor achtergebleven aaltjes en bijvoorbeeld knolvoet, want die knoflook heeft alles weggejaagd.

Dus ik heb hier de winterkolen uitgeplant.

En ook nog wat kruiden en blad gezaaid en geplant. Basilicum, karwij, koriander, dille, fenegriek, rucola, sla, raapstelen. Zo heb je nog maandenlang lekker vers bladgewas te eten.





Oja. En het graan.

Helaas is de rogge helemaal omgewaaid en is niet meer te oogsten. Het was mijn eigen schuld want ik heb die rogge te haastig gezaaid. Niet netjes op rijen, maar breedwerpig, en véél te dik gezaaid. Dan krijg je teveel planten, die dun blijven met piepkleine aren.

Over zoiets moet je niet treuren. Fouten maken hoort erbij. Ik oogst dit jaar gewoon géén graan. Wat niks geeft want we hebben nog veel van afgelopen jaren. En ik ben stiekem blij dat ik één jaar niet al dat werk heb van maaien, op schoven zetten, oogsten, dorsen, zeven etc etc

Ik ben dus begonnen met het wegmaaien van de halfrijpe rogge, want ik wil daar graag knollen zaaien over twee weken.

Verder, de kippetjes. Er zijn weer piepkleine kuikentjes en de moeders letten goed op dat ze steeds tussen grote planten blijven, zodat de kuikens niet opvallen voor kraaien enzo. Hopelijk helpt het!





De waterslangen zijn opgeborgen.  Het lijkt erop dat we dit jaar niet meer hoeven te sproeien.

Buiten schiet alles omhoog door die prachtige regen de afgelopen dagen, en nu die zon erop. In de tuin staan overal bossen echinacea, die allemaal afkomstig zijn van het zaad van één plant, die ik twee jaar geleden bij Intratuin kocht.

Het eerst jaar blijven de plantjes klein, maar daarna worden het reuzen. En ze zaaien zich vanzelf verder uit. Behalve dat ze erg mooi zijn, is de hele plant, inclusief wortel, ook heel geneeskrachtig.

Echt een topper dus!







Alle bloemen zitten vol bijen en hommels. Die hebben honger denk ik, want konden met de regen niks te eten halen.

Het is weer één en al gezoem en kleur en leven, bijen en vogels en beestjes en warme zonneschijn. Lang leve de zomer!

🌞🌞🌞


S(w)inging in the rain.

on donderdag 9 juli 2020





Het takenpakket op Moeskers Moestuin is geen dag hetzelfde.

Elke week zijn er de vaste klussen, zoals alle bedden wieden, tomaten opbinden en dieven, kantjes knippen, stallen en dierenplekken schoonmaken, kevers weghalen, fruit en groente oogsten, maaien, schoffelen, compost maken, dat soort dingen.

Daarnaast zijn er elke week afwisselende klussen afhankelijk van het weer en het seizoen.

Elke maandagochtend verdeel ik alle taken alvast over de dagen van de week. Dat doe ik op basis van dringendheid, maar ook aan de hand van de maankalender. Je ziet in mijn agenda, boven, bij de pijltjes, wat blad-dag is, en wat wortel-dag enzovoort. Dat haal ik gewoon uit de maankalender, die je simpelweg kunt downloaden.

Dat geeft heel veel gemak. Of het écht helpt, en betere oogsten geeft, als je werkt volgens de standen van de maan, weet je natuurlijk nooit 100% zeker. Maar het geeft een duidelijke structuur, voor wat er op welke dag moet gebeuren. En daarom werk ik er vooral mee.

Haha je zou kunnen zeggen dat de maan mijn werkmaatje is. Samen bepalen we hoe het werk hier gaat en in welke volgorde.

Gisteren heb ik een nieuw bed gemaakt. Het laatste nieuwe bed voor dit seizoen. Het was een bed waar eerst tuinbonen en kolen en sla stonden, en ik wilde daar nog graag zonnebloemen en goudsbloemen planten. Maar dan moet er wél even wat gebeuren aan dat bed. Het staat vol met kweekgras.








Eerst alle oogst eruit. Dan al het gras en onkruid kort knippen en laten liggen.

Dan gaat er een laag pure mest op, en daarop karton.








De resten van de oogst, de plantenresten van de tuinbonen en de peulen, heb ik toen weer op dat karton gelegd. Dat is een mooie voedingsbodem. Oók heb je dan kans dat de overgebleven zaden in die tuinbonen en peulen gaan ontkiemen, en dat we nog een oogst daarvan krijgen in het najaar.






Daarop gaat dan een dikke laag mulch, plantenafval dus, en als topping een laagje rijpe compost van de composthoop. Waar ook wat mest doorheen zit.

En om de slakken te weren heb ik er een rand van houtsnippers omheen gelegd. Op kranten. Want ik had geen karton meer.

Nog even wat stro eromheen zodat het er ook weer mooi en fris uitziet, en klaar is het bed.






De eerste zonnebloemen en goudsbloemen zijn er al op geplant!

Ook heb ik gisteren Bella en haar kalfje voor de laatste keer verplaatst. Het weiland van Wim en Jacky is nu helemaal in gebruik door de dames. Omdat daar nooit bemest wordt is het gras al vrij snel op. Ik voer ze nu elke dag bij met een kruiwagen hooi, maar over een week of twee zullen ze toch weer terug moeten naar ons eigen weiland.

Ook neem ik elke dag een kruiwagen met compost mee terug van Wim, hij wil daar graag vanaf en ik wil het graag hebben. Met die steunpaaltjes gisteren erop was het net een taart met kaarsjes.

Wat gaat dat toch snel ... dan is die logeerpartij ook alweer bijna voorbij ....




de roos 'Claartje' ... 



Willem (onze Willem van het blog) had trouwens helemaal gelijk toen hij dinsdag in de reacties zei dat onze gootverstopping waarschijnlijk komt omdat wij steeds maar zanderige oogsten van het land meenemen. En die thuis afspoelen.

Dus ik dacht ... ik maak een spoelplaats. Buiten. Net als in een 'echte' tuinderij.

Maar die bleek er al te zijn! Onder de buitenkraan staat een oude teil, en als je je piepers in een vergiet door die teil schudt, die altijd vol water staat, dan komen ze er brandschoon uit.

Kan zó in de pan!






Nou ja dat wil zeggen, thuis nog even afspoelen, en dan kort koken in de schil. En dan eten met koolrabi in mosterdsaus en een bietenburgertje. Wij leven als vorsten!

Vandaag, regendag, was een binnendag. Er waren zoveel binnenklussen steeds waarvan ik dacht ... oh dat doe ik wel op een regendagje ... maar die kwam steeds maar niet. En nu wist ik haast niet waarmee te beginnen. Nou, brood bakken dan maar. En azijn bottelen.


 





En ook ... de zolder opruimen!

Maar dat ging zo langzaam. De zolder leek eerst nog best netjes, tot je de dozen opentrekt en de boel gaat reorganiseren. Het wordt steeds een grotere puinhoop. Halverwege kom je dan in zo'n moedeloos momentje .... en toen ben ik maar gestopt.






Die zolder .... och ... er komt toch haast nooit iemand. Die wacht wel hoor.

Door de regen wandelen is leuker. Al dat water ... wat ben ik er nog steeds blij mee. Ook al is het hier inmiddels een enorme overstroming.








Waardevol water!!

En gezellig was het ook. Met Lien een paar dagen thuis, en Roos, haar beste vriendin van de middelbare school, op bezoek.

Ze hebben haarmaskers gemaakt van aloe vera, en tuinbonen gedopt, en ook door de regen gewandeld.








Nou ja door de regen 'geswingd', meer.

😊



Slow quiche, en andere verhalen.

on dinsdag 7 juli 2020





Een verjaardag vieren. Met alle kinderen tegelijk. Plus aanhang. Dat was echt een tijd geleden! Ik denk wel een half jaar! We hadden er dan ook niet één maar wel zés te vieren. Meer dan de helft van de familie is in Corona tijd jarig geweest.

Mijn moeder was er niet, die waagt zich er nog niet aan. Geen idee wanneer dat wel weer zou kunnen, zonder risico. Natuurlijk hebben we haar tig appjes en filmpjes en fotootjes gestuurd, maar het blijft toch een gemis.

Ik had een pauze ingelast tijdens het feest, ná de taart en vóór de borrel, want de dieren moesten gewoon gevoerd worden, verjaardag of niet. Dus wij met de hele familie in optocht naar de kippen en naar de koeien. Haha dat waren pas leuke foto's geweest. Maar ja .... de familie wil niet op het blog.

Zucht. 😌
(dan ik maar weer alleen)


 




En inmiddels is het ook alweer maandag geweest, die begon met een gootsteen die niet doorliep. Op maandag. Nét als je haast hebt. Gelukkig was het makkelijk verholpen, en heb ik daarna meteen alle afvoeren en wastafels maar even doorgespoeld. Ik kreeg daar ooit een tip voor, van een monteur.

Een flinke schep soda erin, en naspoelen met heet water. Doe dat een paar keer per jaar en het voorkomt veel verstoppingsellende.

(eerlijk gezegd vergeet ik het zelf meestal, en doe het pas weer ná zo'n verstopping)








Deze wilde ik nog even laten zien. Het is één van mijn aankopen van vrijdag, in Meppel, bij de Kringloop. Een dubbel dekbedovertrek met bloemetjes. Zo'n mooie print, met die korenbloemen en rozen en allerlei kruiden. Heel toepasselijk om kruidenzakjes van te maken! 🍀🌺🍀🌼

Maar nu hij daar zo mooi en fier en fris wappert, twijfel ik of de schaar er wel in gaat. Hij zou prachtig zijn voor op het logeerbed. Of op ons eigen bed.

Haha wat kan je blij worden voor maar 1,50! 😊

Maandagmiddag wandelde ik langs de Beentjesgraven naar Editha. Het was bewolkt, met een frisse bries, en de lucht stond naar regen. Mij best. Elke druppel is nog steeds zéér welkom!

💧💧💧💧💧





We hebben één van onze plannen moeten schrappen. Op verzoek van twee basisscholen hadden we een lespakket gemaakt voor kinderen. Van drie lessen. Over zaden en over zaaien. Maar ja ..... dat was in januari.

En nu is alles anders en gaat het dit jaar dus niet door.

Maar onmiddellijk borrelden er andere plannen omhoog. Zoals een kruidenwandeling organiseren met een kruidige lunch na afloop. En, verder werken aan onze kruidenalmanak natuurlijk. Allemaal met als doel om méér mensen enthousiast te krijgen voor al die mooie en waardevolle kruiden die gewoon overal groeien.







En vanochtend begon hier met een stralend zonnetje.

Wat goed uit kwam, want er was een hele lijst met klussen voor op de tuin. Vandaag moesten alle wortelvakken gewied worden.







De hele dag op de knieën, tussen de rijen door. De worteltjes doen het maar matig, ze worden teveel beschaduwd door de uien, die ineens als een speer omhoog schieten. Gek is dat. Vorig jaar gingen de wortels veel sneller en de uien langzamer. Of leek dat maar zo?

De bieten doen het prima alleen ben ik hier en daar vergeten ze te dunnen. Dus, de kleinste knikkerbietjes knikkeren we eruit! De aardappels staan ook op deze vakken. Die schieten ook omhoog door de regen. Kevers en larven zijn er nog wel, maar het is nu bij te houden.

Ook staan er pastinaken op deze bedden, en suikerbieten, en de voederbieten van de koeien. In totaal twaalf bedden van elk vijftien vierkante meter. Eind van de middag waren al die bedden netjes schoon en had ik twee hele vieze pikzwarte knieën.

En toen ging het nét regenen. Héél hard. Brit en ik haalden het nét, naar de stal. Waar we een tijdje samen met de kippen naar de regen hebben zitten kijken.

Best leuk.







Tussen het wieden door heb ik zo hier en daar wat uien uitgetrokken, om meer licht te krijgen voor de wortels. En daar liggen die uien dan. Het eerste setje weer.

Eigenlijk moet je er dan allemaal gezichtjes op tekenen. Dat zou leuk zijn! Een hele rij van die babbelende dunne dametjes. Maar dat is meer een winter lange avonden werkje.

Dan maar gewoon opeten die dametjes. Vanavond alvast twee.


 



Ik wilde een quiche maken, maar dit keer van onze eigen tarwe. En die moest eerst nog gemalen worden. Ja zo ben je wel even bezig met zo'n quiche.

Het werd dus een sloooow quiche.






Het deeg was veel steviger en stugger dan deeg van bloem. Doordat er veel meer vezels in zitten mengt de boter niet helemaal zoals je gewend bent (waarschijnlijk moet je er minder boter in doen dan bij bloem). Het deeg plakte aan de roller.

Toen viel het deeg ook nog in stukken. Haha. Wat een gedoe weer. Maar uiteindelijk zat het netjes in de vorm. Quiche .... van eigen deeg! Echt leuk!

Op het aanrecht had ik bloem gestrooid, tegen het plakken, en dat hou je dan over na afloop. Weggooien? Zeker niet! Dit soort restjes kunnen allemaal in de zuurdesempot. Ook kleine stukjes deeg die over zijn. Dan kan gewoon. Het zuurdesem eet dat allemaal braaf op!







De vulling bestond uit twee rode bieten en twee uien, gebakken en gestoofd in wat kruidenboter, en daaroverheen een eiermengsel met wat room, peper en zout, en een flinke schuif, en Moesmix.

(maar neem gerust je eigen kruidenmix)

En daarna nog wat plakjes blauwe kaas erover. Half uur in een hete oven en genieten!