Zondagse klusjes

on zondag 7 september 2014


Allemaal van die kleine dingetjes die door de week blijven liggen.  Zoals de pompoenen inpakken. Vandaag moest het echt, want Paul was met van de chemische spulletjes z´n fietsen aan het poetsen, en dat kwam natuurlijk bijna op de pompoenen. Daarom moesten ze maar es worden opgehangen, want zo schijn je die gezellige dikkerds het langst te kunnen bewaren.

Maar eerst moest ik vanochtend nog even in de kas zijn, om nog een keertje te begieten. Maar het stikte er van de kikkertjes. Groot en klein. Die vonden die vochtige bodem natuurlijk fantastisch. Allemaal vette wormen. Ik heb een stuk of wat naar buiten gebracht, want het is hier over de 30 graden. Lijkt me niet fijn voor kikkers ...



Even een rondje lopen. Altijd leuk. De Nieuw Zeelandse spinazie begint al haast in bloei te komen. Dus die mag komende week geplukt worden. Daar moet ik nog een recept voor vinden. Iemand?

De roodlof, die er tegenover staat, is een plaatje ....




En eindelijk lijkt het erop dat de Paksoy en de Chinese kool een keertje niet gaan doorschieten, maar mooie malse kolen worden! Heel fijn want ik heb heel veel lekkere Indiase kerrierecepten met die twee in m'n hoofd. Nog een weekje of twee denk ik!



Herinner je je nog de koperen ringen die ik om de voet van een aantal koolrabi's had gezet? Laatste wanhopige poging om de slakken weg te houden. Nou, fabel of niet, maar die kolen mét ring zijn de enige die mooi zijn uitgegroeid en dikke rapen hebben gekregen! Koolrabi's voor rauwkost, en lekker gestoofd, met kaassaus ... na een poging of 5 toch eindelijk gelukt!




Hij heeft z'n ring nog keurig om z'n enkel zitten!

Wel es broccoli zien bloeien? Die groene bolletjes in de kool gaan dan open en er komen schitterende gele bloemen uit. De bijen zijn er zo dol op, dat zodra een bloempje opent, er bijna direkt een bij op zit!


Over bijen gesproken ... Vincent, mijn klasgenoot van de Warmonderhof, kwam vandaag even kijken bij mij op de tuin. Hij houdt bijen. En hij zoekt een plaatsje voor een van zijn volken. Zou dat hier kunnen?

Lijkt me geweldig ... een volkje hier op de tuin!  (wordt vervolgd)

Weer thuis, met een kop koffie erbij, de uien zitten pellen. Ik had gezien dat sommige uien wat bederf hadden, vooral in de buitenste schillen. Dus alles wat los zat aan schillen heb ik eraf gewreven. Ziet er meteen ook veel mooier uit. Vooral de rode zijn mooi, maar ook moeilijker te telen. Vond ik tenminste. Ze lijken wat zwakker en kwetsbaarder dan de gele Sturon ui.

De uien die al wat rot waren gaan dan natuurlijk niet meer terug. Die komen wel op.





Ja en die pompoenen dus .... in die vogelnetten, die ik in stukken heb geknipt. Deze enorme pompoen weegt 9 kilo! Waar moet je zo'n bakbeest ophangen?



Ik heb hem maar hier gehangen. Waar vroeger de fietsen hingen, dat lijkt me sterk genoeg. Mocht hij toch nog vallen valt hij in een pot met zand. Zodat we ons niet dood schrikken midden in de nacht.



Ja en deze zitten hier heel mooi klaar met hun netjes al aan. Maar dat kan niet allemaal in het schuurtje. Ook vriezen ze daar stuk in de winter. In huis dus. Waar? Onder de trap maar weer?



Morgen laat ik het zien. t Is nu te donker.

Wat een paddestoelen zijn er al in het bos! Zo jammer dat ik daar weinig van afweet. Deze zien er zo lekker uit .... maar we durfden het niet aan.



2 reacties:

Anoniem zei

Wij gebruiken Nieuw-Zeelandse spinazie net als gewone spinazie. Ik pluk de blaadjes eraf en laat de rest doorgroeien. Zolang het niet vriest kan je er nog van plukken, daarna worden de stengels rot.

Clarien Cornelisse zei

dankjewel voor de tip!

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...