Zorro.

on dinsdag 29 mei 2018





De allereerste aardbeien uit de tuin .... die waren al meteen opgegeten door de kippen. Hele slimme kippen hebben we. Want ik had ze nog niet eens gezien maar zij wel. Inmiddels zijn ze afgedekt en kunnen we nu zelf elke ochtend een bak vol plukken.

Na de pluk loop ik even over de tuin. Droog, droog ... dat moet echt niet lang meer duren! Onze pomp blijft maar kapot. Er moet één onderdeeltje komen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

De rogge heeft geen last van de droogte want die is al volwassen en heeft een enorm wortelgestel. Nu alleen nog rijpen.

Bloemen staan er overal tussen ...... 







Dan de dieren verzorgen.

De twee moederkippen scharrelen op de tuin en op het weiland. Gisteren heb ik de allerlaatste achtergelaten eieren uit het nest weggehaald, en opengepeuterd. Er zaten drie mooie kuikentjes in, helemaal in het dons, helemaal compleet.

Alleen ... levenloos.

Maar op het weiland is het juist één en al leven en gescharrel. Ma één loopt met haar zeven jongen al een heel eind weg. En Ma twéé heeft nog piepjong broed. Pas een week oud zijn haar kuikens. Ze blijft dicht bij het hok.














Op de Zonnehorst kwamen ze vanmorgen handen tekort. Er is een overvloed aan peulen om te plukken. Of ik misschien een uurtje overhad?

Nou .... eigenlijk niet. Maandag he? Verschrikkelijk druk maak ik me ben ik dan met huis en tuin. Maar ja, handen tekort, en een overvloed aan peulen ... daar ben je ook buren voor toch? Dus toch maar even helpen. En kijk wie daar vrolijk en blij aan kwamen stappen?


 




En het werd een heel gezellig uurtje. Want peulen plukken doe je meestal met z'n tweeën, aan weerszijden van de rij. En dan heb je soms hele leuke peulen-pluk-gesprekken.

Het leverde mij weer een contact op, iemand die in de buurt woont en twee stevige handen aan haar lijf heeft en we hebben afgesproken dat we elkaar over en weer gaan helpen, als dat eens nodig is.

Dat was precies wat ik nodig heb ..... want ik maak me wel eens zorgen ... met die enorme grote tuin, en al dat werk, en dan géén collega's hebben en géén achterwacht ..... je zal maar eens ziek worden!

Na de peulenpluk ... lunch. Met een verse krop 'mooi verpakt water' 😊







Waar ook grappig is, is je eigen gehannes soms.

Neem zo'n trap. Hou vouw je die uit? Wel es gedaan? Lukte het in één keer?

Ik wist het niet hoor. Hij kan wel op 1001 manieren worden uitgevouwen. En die zijn allemaal de revue gepasseerd. Eerst werd ik er pissig van maar eigenlijk was het gewoon mega grappig.

Vrouw met ladder.

En toen stond hij eindelijk. Onder de vlier.








De allereerste limonadesiroop van dit jaar ... vlierbloesem-rabarber-siroop.

Het recept is heel simpel. Je neemt een ruime hoeveelheid vlierbloesem die mooi stuift, en plukt dat op een warme droge dag. Dan meteen in water zetten. Ongeveer 50 schermen voor 5 liter.

Neem 10 rabarberstelen en snij die in stukjes en voeg toe. Verwarm het geheel tot de rabarber zacht is, met een stamper de rabarber fijnmaken, en dan alles door een doek zeven.

Dan verwarm je het sap nogmaals, met per liter water 300 gram suiker erdoor roeren. Zodra het zo'n 80 graden is haal je het van het vuur en giet het in schone flessen. Ik deed er op het laatst nog wat appelazijn bij om het nog iets aan te zuren. Maar dat hoeft niet per se.

Gisteren twee liter als proef gemaakt (het was een uitprobeersel) en vandaag meteen maar twee grote pannen vol vlier geplukt. Want .... het wordt een blijvertje!









Het bleef maar druk vandaag.

Tussendoors bezoek, en nog een misverstand op te lossen, en een stapel strijkwerk staat indrukwekkend in mijn beeld. Strijk mij strijk mij. Paul heeft al een paar keer gevraagd waar toch die en die blauwe overhemden zijn gebleven. Nou, ik zie ze hoor. 

Van die dikke katoenen jongens zijn het. Help.







En vanavond was er vergadering van de natuurbeschermingsvereniging. We zaten lekker buiten. In het bos.

Soms, op zo'n bespreking, wordt je wel met je neus gedrukt op wat er allemaal niet goed gaat. Met insecten, vogels, vissen, zeeën en rivieren, onze akkers, de lucht die we inademen .... nee, vrolijk wordt je daar niet  van.

Maar wat dan weer heel mooi is is dat je hier de mogelijkheid hebt om er iets aan te doen! Je bent niet alleen, maar zit bij een club. We hebben hetzelfde doel.

We gaan de natuur beschermen! 🌲🌼🌳🍀🐟🐸🐾

Naief? Welnee! Zeker niet! Hartstikke productief en effectief zijn we! Let maar eens op!





Nou. Dat was maandag. In vogelvlucht.

Over vogels gesproken .... kijk nou ... we hebben een kleine Zorro! 😊





Nog steeds geen tuin, maar wel Harderwijk.

on zaterdag 26 mei 2018




Nicht Mary had geluk. Want ook deze zaterdag was er een boeldag. Dit keer was het de huisraad van een ouder echtpaar, dat verderop bij ons in de straat woont. Ze gaan kleiner wonen en veel spullen worden verkocht.

In Canada zijn dit soort 'sales' heel gewoon. Maar de spullen die hier verkocht worden zijn natuurlijk wel weer heel anders. Dus we gaan kijken.






Nou we kunnen wel een hele garderobe bij elkaar shoppen.😊

En verder is er veel gereedschap, alles netjes onderhouden, en oude boekjes, potten, kopjes, plastic kuipen, tuinslangen, dat soort spul.

We gaan natuurlijk voor de bijl. Vooral ik dan.





Omdat ik met die wol bezig ben heb ik twee grote plastic teilen meegenomen. Om de wol in te wassen. En een centrifuge, voor 5 euro.

We zagen ook een paar van die lage kuipen. Ik dacht dat het voor planten was, maar het is om kazen in te persen. Ik nam de kleinste mee, die nog steeds vrij groot is. Kaasdoek erin, en een dikke vracht wrongel, en dan een pers erop. Of gewichten.

Wanneer? Och, ooit.





Er was zelfs een zeis bij de spullen! Om de rogge mee te maaien, straks, eind juli.

Alles voor een paar euro. De mensen die weggaan blij, en de mensen uit de buurt blij, met de spullen. Wat een leuke gewoonte zo'n boeldag. Ik hoop dat er nog veel komen. Misschien kan ik het volgende keer wat eerder melden, dan kan je ook es komen kijken op zo'n verkoop!

Vanmiddag had ik afgesproken met vriendin Marjolein, om een stadswandeling te maken door Harderwijk. Omdat dat precies tussen onze woonplaatsen ligt. En we er nog nooit waren geweest. Mary bleef thuis, bij Brit.

Ik dacht eerlijk gezegd dat Harderwijk een en al Dolfinarium pretpark zou zijn .... maar wij keken onze ogen uit. Wat een mooi stadje is het!!








Het zijn allemaal oude pleintjes, in oude glorie hersteld, en mooie straten met kapellen, oude kerken en gebouwen, en prachtige huizen. Er tussen liggen oude smalle stegen, met doorkijkjes op het water erachter.

Want Harderwijk ligt natuurlijk aan het IJsselmeer. Wat vroeger de Zuiderzee was.





En dan sta je zo maar aan de boulevard. Het is een echte badplaats. Je kunt overal op terrasjes zitten met uitzicht over het water.

Ik was echt verbaasd over Harderwijk!







Er is veel historie in Harderwijk, voor wie zich interesseert voor geschiedenis. Je kunt overal plattegronden krijgen voor de stadswandeling, met alle details en informatie over de stad erop.

Ik laat het nu even bij de foto's ...











Oh en deze bakkerij ..... was echt schitterend!

Al sinds 1839 wordt hier elke dag lekker vers brood gebakken. Allemaal ambachtelijk natuurlijk. Het is toch net Anton Pieck?









(zie je dat leuke kattentrapje hierboven?)













Leuke winkels ook! Bijvoorbeeld 'Eef en Co'.

Niet teveel foto's gemaakt, want dat wilde de eigenares liever niet. Maar toch even reclame maken. Echt mooi emaille hebben ze, uit Roemenië en Hongarije, waar nog veel emaille voorwerpen gemaakt worden.









Kloosters, pleinen, dikke dikke oude stadsmuren, en om elke hoek zie je weer een straatje als een  parel.







Harderwijks oude centrum is niet groot. Inclusief een hapje eten kun je de stadswandeling makkelijk binnen drie uur doen. Verder heeft het een aantal musea, maar dat is meer iets voor een regendag.

Weer thuis, had Mary ondertussen kevers gezocht in de aardappels, en de aardbeien geplukt, en met Brit gewandeld.

Zóó jammer dat Canada zo ver weg is en we elkaar haast nooit zien. Maar het gaat zeker niet nóg es dertig jaar duren! We hebben afgesproken dat ik haar ga opzoeken. Misschien al volgend jaar.

Maar nu dus ... afscheid!






En dan eten. Zaterdagsoep. En nog even wandelen in de avondzon.






Fijne zondag! 🌞