Wespen.

on dinsdag 2 juli 2019





Wespen, die heb je hier ook.

Maar, even in chronologische volgorde. Want ik zou je ook nog een keer meenemen naar de bessentuin. Die ligt tussen de paardenbak en onze gewone tuin. Het fijne van de bessentuin is dat ik er weinig werk heb. En dat er lekker sappig fruit uit komt, natuurlijk!🍇🍓

Het zijn allemaal vaste planten. En de kippen houden het onkruid weg. Ik hoef alleen maar af en toe te oogsten.





Nou ja, je moet af en toe eens wat opbinden. Langs de rand staan allemaal tomaten en druiven. Ook de stekken die we van Willem kregen. Ze doen het daar erg goed.





Verderop staan de bosbessen en de blauwe bessen. Maar daar is weinig aan te zien.

Vanwege de droogte heb ik vandaag hier en daar water gegoten. Zo ook op het grote pompoenbed. Vooral de planten midden op de berg staan droog, en kregen een flinke sloot water.

En toen ... kwam ineens uit één van die pompoenplanten een wolk wespen vliegen! Ze vlogen meteen nogal dreigend op mij af, want al dat water in hun nest, dat kon niet zomaar natuurlijk. 

Oeps. Onee. Natuurlijk. Sorry hoor.



Het waren kleine wespen, nét bijtjes. Maar toch, écht wespen, gezien de wespentaille en het gestreepte pakje.

Het deed me denken aan dat wespennest wat we tijdens de verbouwing op zolder vonden. Toen zei iemand .... och, dat is niks hoor. Die zie je zo vaak. Jullie zullen ze wel vaker op zolder krijgen, met zo'n rieten kap.

En ik dacht toen .... nee toch zeker? Wespen zijn hartstikke ENG!!



 


Inmiddels zijn we twee jaar en vele wespennesten verder. En .... ook dat went. Ze doen eigenlijk niks. Ik ben er nog nooit door een gestoken. Ook vandaag niet. Je moet gewoon rustig een beetje aan de kant gaan. Niet in de weg lopen.

Toch maar even een bordje neergezet. Want als je er op trapt, dat vinden ze dan weer niet zo leuk.


 

In de schrale paardenbak groeien veel wilde kruiden. Daarom zijn er ook veel insecten.

Hier zie je een heel bekend kruidje. Herken je het, zonder bloemen?






Het is perzikkruid.

Eén van de meest voorkomende kruiden op schrale grond. Ook in de moestuin groeit het veel, en ik trek het daar elke dag uit. Maar hier in de paardenbak mag alles groeien en bloeien, en dan zie je pas hoe mooi dat perzikkruid is.

Op de bladeren zitten vlekken, in de vorm van een hoefijzer. Bijzonder. En de bloem aar is kort, en mooi zacht paars. Het is een populaire insectenplant.





Samen met wat duizendblad, dat nu ook overal volop bloeit, is het een mooi boeketje. Zomaar weer uit de gulle handen van Moedertje Natuur.








Over de medicinale eigenschappen van deze twee kruiden ga ik het nu even niet hebben. Dan moet je maar even op www kijken.😊

Ook de jonge fruitboompjes, helemaal achter op het land, moeten water.

Vanaf nu moet dat elke dag. Tot het gaat regenen. Ik heb een mooie stok-emmer, ooit van Jan en Alie gekregen, maar het water van het ondiepe zijslootje is te ijzerrijk. En aan de rand van de Beentjesgraven is het te steil voor die stok-emmer. Dus hadden Brit en ik iets bedacht met gieters aan een ketting.

Dat ging best!



 





En tot zover het fruit en de wespen!


Juli, een pláátje.

on maandag 1 juli 2019














Je ziet het. De prachtige julimaand is begonnen.

Als tuinder kom je in deze maand zowaar ....  tot rust. De vruchten zijn gezet. Wilde kruiden en plagen zijn min of meer onder controle. Je gewassen ... zijn bijna volwassen. 😊

De grote oogst kan beginnen!

Vanochtend vroeg kwam bij ons de installateur langs want de verwarmingsketel gaf een storing aan. Het was gelukkig zó verholpen. Maar ik moest wel even al die planken in de provisiekast, met al die weckpotten, leegmaken.

En toen .....





....... heb ik de inhoud van een aantal potten op de compost gemikt.

Want de verse bietjes buiten, op het land, staan nu in lange rijen te groeien. De oude potten van vorig jaar kunnen weg.

Hetzelfde met de courgettes. Vorig jaar heb ik een deel ingevroren, in blokjes, in de vriezer. Nooit gebruikt. Het was niet nodig. We hadden verse pompoenen, en uien, en weet ik wat. Het was ook géén succes, ingevroren courgette. En kijk .... ze zijn er alweer!





Ook de bevroren courgette gaat op de compost. Het mooie is, dat je zo eigenlijk niks weggooit of verspilt. Als je een composthoop hebt, dan komt elke molecuul weer terug in je voedsel van het volgende jaar. Zelf gooien wij niks weg, wat verteren kan. Nog geen korrel rijst.

Ook andere dingen, zoals karton en duurzaam papier en takken (gesnipperd) en versleten textiel, gaat op de hoop. Het is jammer dat Paul geen compost toilet wil ... anders hadden we dat afval ook kunnen recyclen!😊

Haha maar Paul vindt dat hij al tolerant genoeg is. Géén compost toilet dus!!

(voorlopig)
(😉)



Goed. Maandag. De was. En denk maar niet dat we ons laten afschrikken door die paar onnozele processierupsjes van vorige week. Nou ja, iets meer dan een paar. Een paar duizend, denk ik. Maar, de was gaat gewoon weer buiten aan de lijn!






Wat denken ze wel. Dat we bang zijn? Voor rupsen? Och. Die paar bulten. Vers aloe vera sap erop, tweemaal daags, en het is met een paar dagen weg. En jeuk en bulten krijg je tóch wel, op een boerderij. Is het niet van die rupsen, dan wel van vlooien of oogst-mijten of muggen of horzels.

Ik heb de was opgehangen in de verste hoek, dus niet pál onder de eiken. En hard uitgeklopt, na het drogen. Hoe dat afloopt dat hoor je wel weer. Maar we laten ons niet kisten door rupsen toch zeker?

Vanmiddag was het hier nog warm. Brit wou eerst helemaal niet wandelen.








Maar toen ik toch ging ging ze wel mee natuurlijk. Haha want alleen thuis blijven is natuurlijk nóg vervelender dan in de zon lopen. Als het erg heet is plonst ze wel even in de Beentjesgraven.

Vervolgens loopt ze steeds door mijn foto's heen. Wat dat toch is met zo'n hond? Doen ze dat allemaal? Ga je speciaal je best doen om een schitterende foto van het Korenbloemblauwe pad te nemen, zie je steeds alleen die hond.

Naja.

We liepen terug langs de balen hooi. Door de harde wind was één kant helemaal opengewaaid. Ik heb het zeil er weer overheen vastgemaakt ... maar twijfel toch of het wel écht nodig is .... ik zie het eigenlijk nergens, zo'n zeil erover. En je moet er steeds zo op letten, met die wind.





Vanmiddag .... lezen! Het boek van Niki is heel inspirerend. Ze zaait eigenlijk het hele jaar door, en heeft jaarrond verse oogst. Ook hartje winter. Ze is heel slim met het verschuiven van zaaitijden. Ze zaait bijvoorbeeld de winterwortels op 1 augustus! In haar land begint de eerste vorst zo tweede helft oktober, en dan is de wortel precies volwassen, na 8 tot 10 weken.

En dan .... dan kan je hem buiten laten staan! Want dan kan hij vorst hebben. En dat kan je ook doen met broccoli en spinazie en nog veel meer groenten.

Augustus wordt dus ..... zaaimaand! Om in de winter te kunnen oogsten!






Experimenteren. Leuk!

Maar vandaag niet meer hoor. Alleen nog even kijken bij de kipjes, die altijd 's avonds nog even  op een rij zitten, chillen, en wat praten, voor ze op stok gaan.

En daarachter, de mooie stokrozen.






Zelf met dat geperforeerde blad .... of misschien wel juist daardoor .... een plaatje!