Nog steeds géén roggebrood.

on donderdag 19 juli 2018



Nee. We zijn er nog niet.

Hoe gaat dat dan verder, met dat graan? Ik zal je stap voor stap meenemen. Met hopelijk aan het einde van de rit (maar dat kan nog wel een week of wat duren .. ) ons eigen roggebrood.

Vandaag hebben Miriam en ik op proef alvast wat schoven uitgedorst. Omdat ik wilde weten hoe rijp het graan was. Vorig jaar deed ik dat ook al, met mattekloppers, en ik zal je zeggen dat gaat prima! Want die andere dingen .... 'dorsvlegels' enzo .... die hebben we niet. 





Je mept gewoon zo hard je kan op een bundel stro, en het graan springt er aan alle kanten uit.

We begonnen op het gras, maar uiteindelijk zijn we op het erf verder gegaan want een harde ondergrond is beter. Eerst legden we een groot zeil neer, en daar gingen de schoven op. Vier of zes stuks tegelijk, met de aren naar het midden. En daar sla je dan hard op, met zijn tweeën.

Dan alles omdraaien, en nog een tijdje meppen. Tot de meeste korrels eruit zijn.







Haal nu het stro weg, pak het zeil bij elkaar, en gooi de inhoud in een emmer.

Vorig jaar ben ik erg lang bezig geweest om te bedenken hoe je dat koren nu schoon krijgt. Want er zitten strootjes en dingetjes in die groter zijn dan de korrels, maar ook zaadjes en dingetjes die veel kleiner zijn.

Uiteindelijk kwam deze methode eruit: éérst alles door een krat gooien. Daar gaan de korrels wél doorheen maar de grotere dingen niet.







Dan goed uitschudden, boven een schone kruiwagen.

En dan ...  de truuk met de twee zeven! Je gaat in de wind staan en werpt de korrels van de ene in de andere zeef. Steeds maar om en om. Met een beetje harde wind is het dan zó schoon. Want alle kleine lichte deeltjes waaien weg maar de zware graankorrels vallen omlaag.








En ze stonden wij dan. Mooi werkje weer.

Na een half uurtje was al het gedorste graan gezeefd. Zo'n zes kilo netto gewicht. Van slechts tien schoven. Natuurlijk hebben we niet alles uit die schoven schoon uitgedorst. Dat lukt niet met deze methode. Maar tachtig tot negentig procent hebben we zeker.

En nu? Roggebrood bakken?





Haha nee helaas nog niet. Nog geen tijd voor gehad. Voorlopig gebruik ik de rogge alleen maar om pap van te maken 's ochtends. En soms voor pannenkoeken. Dat brood, dat komt in een volgend blogje.

Paul zat ondertussen met collega Bart in de paardenstal te werken, en we gingen voor het gemak vandaag maar even kant en klare belegde broodjes halen. Bij bakker Timmer hier in Nieuwleusen.

En daar deed ik aardig wat ideeën op voor roggebrood. Die ronde broden (foto boven) met pompoenpitten zien er mooi uit, en lijken ook makkelijk om te maken. Gewoon een rond deeg maken, dat door pitjes heen halen, en dan in folie in de oven gaar stomen. Zoiets, lijkt me.

En dan heb je ontzettende trek ... en dan moet je wachten op je broodjes .. en dan zie je dit allemaal ....





Ze hebben ook alle kleuren cakes. Dat brengt je ook op ideeën. Pompoencake kennen we al .. maar waarom geen bietencake of courgette cake? Of een combi. Sinaasappel-meiraap cake. Ik zeg maar iets.

Iemand nog een leuke?

De broodjes waren in een wip op. En toen ik twee uur later kwam met wéér een dienblad vol lekkers, trof ik de twee mannen hard aan het werk. Haha .. maar dat was schijn! Ze doken meteen op het blad! Oh lekker .... cake!!  ( 't Blijven jongens he 😄)






En wij hebben een tweede bed aardappels gerooid.  

Met deze droogte moet je soms eerder oogsten. Anders doen planten soms rare dingen en krijg je kleine en taaie gewassen. Daar heb ik het binnenkort wel even over. Waar je op moet letten. 

De resten van het aardappelbed gingen op de compost. En nu zijn er daar achter op de tuin al vier bedden leeg geoogst. Ik ben er nog gaan zaaien.






Groenbemesters heb ik daar gezaaid. Hele mooie. Zoals Wikke, en Afrikanen. Dan hebben we in het najaar nog bloemen. En honing voor de bijen, en zaad voor de vogels. 

Verder .. is er helaas op dit moment niet veel kleur en fleur meer te bekennen in de natuur ... alles is bruin en geel. Voor kleur en fleur moet je bijvoorbeeld ....

.... bij de bakker wezen! 😊






Restklusjes en restafval.

on woensdag 18 juli 2018



Vandaag stond er in mijn agenda .... 'rogge maaien, dag 2'.

Want ik dacht dat we daar wel een tijdje mee bezig zouden zijn. Niet dus. Het is geoogst en staat mooi te drogen. Het is wel zo dat bijna alle schoven waren omgewaaid gisteravond met die harde wind ineens. 

Vanochtend heb ik ze weer rechtop gezet. Sommige moesten nog een extra bandje om, en konden toen beter staan. Maar .... ik heb wel gesmokkeld. Ik heb hekjes en schragen gebruikt. Want anders lukte het niet. Het viel steeds weer om. Maar met een hekje als basis bleef het wel staan.






Zo kon je rondom één zo'n langer hek wel vijftien of twintig schoven kwijt.

En daarna was er dus tijd over .... voor de rest. Al die kleine dingen die steeds in een hoekje zitten te wachten, tot er ooit es tijd voor ze is. Ik heb mijn mappen er op nagekeken en kwam hordes van die kleine rest-klusjes tegen.

Goed. Daar gaan we.

De dieren. Er was weer een kip broeds sinds gisteren, en dit keer mag ze uitbroeden. Meestal haal ik de eieren van de broedse hennen weg, maar nu mogen er wel weer een keer wat kuikens bij. Maar ze moet uit het nachthok weg, anders gaan er allemaal andere hennen bij haar zitten broeden en dat geeft veel onrust en dan wordt het niks met die kuikens.

Dus, plek maken. We beginnen met het mooie broedhokje dat Karin ooit gemaakt heeft.






Er gaat een dikke laag vers geurig hooi in, en dan gaat dat kleine hokje in het oude konijnenhok. Dat komt dan weer te staan in de schaduw onder de bomen, tussen de maggi en de rabarber.

Kip vangen, erin zetten, eieren eronder schuiven. Ook de eieren van vandaag gaan erbij, van de andere kippen. Ik vind het het mooist als er van alle hennen nakomelingen bij zo'n legsel zitten. Dan krijg je een mooi gevarieerd clubje kuikens.





De eieren liggen nog schots en scheef, maar als ik na een half uurtje kom kijken heeft Ma Hen alles keurig geordend en zit ze pal voor de ingang rustig te broeden. Voor haar neus een bakje water en een bakje voer. Deurtje dicht.

De buitenren alvast ervoor. En nu maar wachten. Drie weken duurt het.

De keuken. Uiteraard zijn er weer vele keuken-klussen. Die zijn er altijd. De azijn moet weer gebotteld. Er staat een pot op de vensterbank waar in onze fruitresten gaan, in water met wat suiker. Die pot is na een tijdje vol en dan wordt het gezeefd en gaat in een grote pot.

En die pot moet na een maand ook weer gezeefd, en in schone flessen gedaan. Zo heb je steeds doorlopend azijn. Nu met die potten zoetzuur, en al die salades en dat soort dingen gebruiken we het heel veel. Het is ook altijd zo weer op.






Om snel azijn te maken van je zoete fruit is het handig om van de grote pot een deel van de 'moer' af te halen en in de nieuwe pot te doen. Die moer bestaat namelijk uit azijnzuur bacteriën, en zo heb je in een mum azijn met een hoog zuurgehalte.

Die moer, die zit als een laag gelei bovenop de oudere azijn. Soms is het maar een dun laagje. Omdat ik al jaren en jaren azijn maak is hij bij mij elke keer heel dik.

Ik gooi de moer meestal bij de compost, op een klein stukje na, als starter voor in de nieuwe azijn. In de grote pot zal na een week of twee ook weer zo'n dikke gelei zitten. Vroeger werd dat doorgegeven van moeder op dochter, zo'n moer, om steeds maar weer goeie azijn te krijgen.

Maar ik geloof niet dat onze dochters er nou echt op zitten te wachten .... 😊





..... die vinden het voornamelijk vies. Zo'n glibberding. Ja dat komt ervan met kinderen die in het 'steriele tijdperk' opgroeien. Hoewel ik zelf nooit zo'n steriele moeder ben geweest ... dank zij ooit een hele goeie kraamhulp, die mij vertelde dat het prima voor pasgeborenen en jonge kinderen is om met bacteriën op te groeien.

Maar dat is weer een ander verhaal. We dwalen af.

Nog zo'n rest-klusje. Een nieuwe doek voor op de azijnpot. Want in de oude zit een gat en dan komen er fruitvliegjes in.

In de stoffenmand zit nog een lap die zo mooi is, dat het steeds maar wordt bewaard. Voor ooit een heel mooi project. Wat een onzin eigenlijk. Vandaag gaat hij gewoon op die pot. Dan zie ik hem elke dag. Mooi te wezen. Van het knippen erin word ik al vrolijk!








Het onderste deel van de azijn in de grote pot is troebel. Dat gaat niet in de flessen, maar op het hardnekkige onkruid tussen de klinkers. Niet dat we het overigens ooit de baas worden, al dat groen.

De natuur is taai!






En zo hobbelden we verder met 1001 klussen en klusjes. Leuk hoor, zo relaxed een beetje in huis scharrelen. Opruimen. Bottelen. Jam maken. Met je eigen kweeksels aan het werk.

Zo stonden de gedroogde lavendelbloemetjes er ook nog. Een deel daarvan ging in een flesje jojoba olie. Als je dat goed vol propt, omschudt, en een week of twee in de zon laat staan, heb je een mirakelse huidolie. Die lekker ruikt, en sommige insecten op afstand houdt.






Het afval. Ja dat is er ook nog.

En dan heb ik het vandaag over de rest-afval. Dat stelt niet zoveel meer voor. Alles gaat tegenwoordig apart. Compost, glas, papier, plastic, metaal, blik, pakken. Wat blijft er dan over voor de restbak? Haast niks toch?

Dat afval gaat bij ons in de pedaalemmer in een vuilniszak. Maar die is praktisch schoon. Dus die kan je hergebruiken. Of vind je dat overdreven?

Nou, ik doe het dus wel. Niemand ziet het. Gewoon die zak in de bak leeggooien en dan binnenste buiten over een paal in de zon hangen. Daar kunnen bacteriën namelijk niet tegen. En dan gaat hij gewoon terug in de pedaalemmer. Wéér wat minder plastic in de vuilverbranding.








En daar gaat de rest.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...