Woensdagse Winterpot.

on woensdag 7 december 2016




Wat hebben we vandaag weer gebrouwen van de Hollandse wintergroenten?

Nou, Robbert was hier te eten, dus ik dacht het moet wel iets lekkers zijn. Robbert is mijn culinaire geweten. Hij houdt van koken, en maakt altijd van die hippe en zwaar culinaire recepten.

Maar eerst gingen ze gelukkig aan de wandel met de kleine dame, gelukkig, want ik word kribbig als ik op mijn vingers gekeken wordt in de keuken. Laat mij maar klungelen. Recepten worden spontaan geboren, en soms mislukken ze ook faliekant en dan is het héél fijn als niemand dat ziet.






Wat is er deze week vers van het land?

Nou ..... er zijn spruitjes. Haha die groene monstertjes waar iedereen voor op de loop gaat. Ik ben er ook niet zó dol op, ik ga ook op de loop voor een bord vol spuiten, maarre komop, ze liggen daar nu, we verzinnen wel wat.

Vandaag gaan ze op de pizza!





Maar eerst ...... ricotta maken. Want ricotta kaas had ik niet in huis. Wel een paar pakken melk, en citroenen. Daarmee kan je ricotta zelf maken. Dat gaat vrij simpel. Je brengt 2 liter volle melk aan de kook en giet er het sap van een citroen bij. Roeren roeren. Het gaat vanzelf scheiden in wrongel en wei.

Wrongel, dat zijn die dikke klontjes, en de wei dat is de heldere vloeistof waar die klontjes in drijven. Je moet het wel even laten koken om wat dikkere wrongel te krijgen.





Zet een kom klaar, hang er een zeef in met een stuk kaasdoek (dunne theedoek) en giet de geschifte melk erin. Je houdt een mooie klont wrongel over in de doek.

Ja en ik moest dat nu dus meteen gebruiken. Als ik meer tijd had had ik het langer uitgewrongen en eerst nog gekoeld, en misschien nog gemengd met wat room. Maar ja .... het was woendag winterpot dag dus het moest allemaal meteen af. Niks koelen en niks wringen en kruiden dus.

Maar kijk es moe mooi .... die wrongel!





Beetje meer uitpersen. En de wei goed bewaren. Die kan naar de dieren, als je die hebt, of door de pannenkoeken of het brooddeeg, en je kunt het ook gewoon zó opdrinken, als eiwitrijk en calorie arm drankje.

De wrongel maak je wat los met een vork, en je brengt het op smaak met peper en zout.






Goed. Dan de groenten. Ik had spruiten, pompoen en uien. Van alles soorten ruim 300 gram, dus voor 4 pizza's 1 kilo groenten. De spruitjes halveren, de pompoen en uien in even grote stukjes snijden, en dat alles opschudden met een royale scheut (olijf)olie, wat zout, wat geraspte knoflook, en een eetlepel vloeibare honing.

Dat laatste neemt het bittere van de spruiten iets weg.






De groenten gaan op een bakplaat in de oven, waar je ze een dik kwartier roostert.

Ondertussen kwam mijn culinaire geweten Robbert thuis. Hij zag mij klungelen met de wrongel.

'Mam dat kan je ook in een bakje bij AH kopen.'
'jaja'
'Waarom maak je het dan zelf?'
'Omdat we zelfvoorzienend zijn.'
'En waarom heb je dan wél kant en klare pizza bodems gekocht? En saus?'
'Ga jij de tafel maar dekken.'





Eigenwijze snotneus. 😉

Maar goed. Voor de pizza maak je bijvoorbeeld een mooi deegje en rolt dat uit, óf ... je haalt 4 kant en klare pizzabodems. En haal ook meteen een pot pizzasaus. Zelf heb ik dit jaar helemaal geen saus en ketchup gemaakt want er waren niet genoeg tomaten.





Ja dan kun je nog wat extra's verzinnen als topping. Ananas is lekker bij spruitjes. Uitgebakken spekjes ook. Je kunt ook vega gehakt nemen, en natuurlijk gewone geraspte kaas en mozzarella.

Op onze pizza's kwam éérst een laagje tomatensaus, daarop een dikke berg van de geroosterde groenten, en vervolgens mocht iedereen kiezen. Eén pizza met spekjes, ééntje met extra veel kaas, op alle pizza's mozzarella, en natuurlijk op allemaal een laag ricotta.

Dan ... in de hete oven, nog zo'n 20 minuten.








Pizza met spruitjes. En nog een heleboel andere dingen dus. Prima te eten was het. Enne één tip, noem het geen spruitjespizza, maar verzin iets leukers. Want ....

......... c'est le nom qui fait l'appetite (of zoiets) (geen fransozen hier toch?)






Zo. De eerste oogst aan spruiten is weggewerkt. Iemand nog een ander receptje met de groene monstertjes?


Hurre-keurel!!

on dinsdag 6 december 2016



Hurre-keurel! Ja dat was zo'n uitdrukking van mijn vader, een echte Groninger. Dat betekent zoiets als asjemenou, maar dan wat steviger. En ik weet zeker dat hij dat gezegd zou hebben als hij zou zien hoe onze mooie slaapkamertjes boven er nu uit zien.

Alle troep zetten we daar maar neer. Ik kan niks meer vinden in de zooi. En het duurt nog wel even voor er tijd is om hier kasten te bouwen, dus komaan, we gaan een nood-oplossing verzinnen.

Heel fijn als er gebouwd wordt dat er zoveel spul ligt overal. Planken en andere handige dingen. Hmmm wat zullen we es achterover drukken? :D







Aha! Daar staan die kleine blauwe bokjes van de Firma Jansen nog. Of ik die even mag lenen? Het mag.

Zelf heb ik ook nog wel wat planken en och, twéé plankjes leen ik even van de grote stapel. Die missen ze niet. Pompompom alles even borstelen.





Het idee voor deze noodoplossing kwam door die stellingen van de boeldag. Dat is in de bouw natuurlijk heel gewoon, daar worden constant steigers gebouwd en werkbanken en andere tijdelijke rekken. Het voordeel van zo'n stelling is dat je je spullen erop kunt stapelen. En ... stapelen geeft veel meer overzicht dan alles maar op een hoop gooien.

En ze zijn nog mooi ook, van die leuke blauwe bokjes zijn het. Oh dat doet me aan iets anders denken ....  we hadden het tijdens het koffiedrinken ook nog over échte bokjes, of eigenlijk bokken, en vooral over de lucht van die bokken. Heel interessant. Maar dat komt een andere keer!

Blauwe bokjes schoon, en hup de hele handel gaat naar het achterkamertje.






Nou. Stuk beter toch? Er hoefde maar een piepklein stukje van twee planken worden afgezaagd en verder paste het precies! Nu staat alles weer in het zicht en kun je de dingen weer vinden.

Mij benieuwen hoelang deze 'tijdelijke' oplossing daar blijft staan.




We kijken es verder op het erf. De firma Compagner is druk aan het rietdekken. Nu wordt de laatste zijde van de paardenstal afgedekt, waar we maandag die ramen maakten. Ik kreeg een uitgebreide lezing over ........ riet.

Dat is ook zoiets, dat riet. Dat wordt in de winter geoogst. Gesneden. Ook hier vlakbij, bij Giethoorn in de buurt. Daar zijn grote percelen die gehuurd worden van bijvoorbeeld Natuurmonumenten, en waar bedrijfjes hun riet in februari snijden.

Het water, wat daar hoog staat, wordt soms eerst weggepompt, dan riet oogsten, en dan het water weer terugpompen. De broers vertellen hoe prachtig het is als het een goeie en droge vorstdag is, en als je daar kan schaatsen, langs al die waterwegen, en je ziet hoe dat riet daar dan gesneden wordt. Het moet wel dróóg vorstweer zijn, anders zit er rijp op het riet, dat is dus vocht, en daardoor kan het bederven.





Het riet wordt in grote open schuren gedroogd, en dan in bossen gebonden. Compagner haalt zijn riet onder anderen bij een bedrijf, waar dat nog heel authentiek gebeurt. Het wordt erg lang gedroogd, van februari tot augustus, en zelfs het binden van de bossen gebeurt nog gewoon met touw dat er omheen wordt geknoopt. Geen plastic. Het riet is dan zo mooi droog dat het niet meer krimpt in de bossen en het touw dus goed strak blijft zitten.

Ja bij dat bedrijfje gaan we zeker een keer langs in februari! En kijken bij dat riet oogsten!





Hurre-keurel!!!

Wat een verrassing reed daar vanmiddag het erf op! Ik geloofde mijn ogen niet!!

Een hele lieve mevrouw was bij haar ouders op bezoek, hier vlakbij, in het dorp Rouveen, en wat denk je? Ze had toevallig gisteravond mijn blog gelezen ... en gezien hoe ik onze bench met tape had gerepareerd ... en met haar man besloten dat ik hun bench mocht hebben! Een sterke ijzeren bench!

Een totale onbekende die je erf op komt rijden met zo'n kado!! WOW! Hurre-keurel!!





Wat zit de wereld toch vol met leuke en spontane mensen! Krijgt Brit daar zomaar eventjes een prima bench! Hij past precies. En hij kleurt prachtig bij haar vacht ook nog! :D

We drinken een kop thee en blijken veel gemeen te hebben. Studerende kinderen, vrijwilligerswerk, platteland liefhebbers. Wat een leuke ontmoeting! Brit en ik beloven een keer op tegenbezoek te komen.





Da-ag! Dankjewel hoor!

En dan s avonds nog even naar de schapen, die ergens in een weiland achter Punthorst rustigjes staan te grazen. Wat een mooi dorp hebben we toch. En wat mooi, die schapen ...





..... nou ja Brit vind ze nog een beetje eng. Het zijn ook net zwarte spoken tegen de avondlucht. En er zijn wel véél schapen, en maar één klein hondje ....




Hurre-keurel ... wat mooi!


Licht.

on maandag 5 december 2016




's Ochtends vlák voor de zon opkomt dan daalt de temperatuur nog een graad of wat. Dat is vaak het koudste moment van de dag. Zo rond min acht was het hier vanmorgen.

Als je dan je spullen buiten hangt die niet in de wasmachine gaan, zoals kussens en donzen dekbedden, dan wordt dat door dit vries-droog-weertje duurzaam gereinigd! De scherpe vorst zorgt ervoor dat de bacteriën en huismijt en al die andere ellende in je beddengoed doodgaat. En de heldere ochtendlucht, de ozon, en het vorst-zonnetje, maken het schoon en fris. De zuiverende kosmos aan het werk!

Het licht was weer prachtig vandaag. Helder vriesweer .... je gaat al denken aan schaatsen! Maar zover is het nog niet. We willen dat licht ook graag binnen hebben uiteraard, dus in de paardenstal wordt hard gewerkt aan alle ramen.
\






Morgen komen de rietdekkers weer, en dan moeten de lijsten van de dakramen erin zitten. Daar is dus haast bij en daarom mag ik helpen bij die dakramen. Als een operatiezuster, de onderdelen één voor een aangeven. Onderdeel 1 tot en met 7. Best ingewikkeld. En net als je het kunstje doorhebt zijn de ramen af.

Het wordt mooi licht op de zolder. En wat een uitzicht vanuit die nieuwe ramen. We kunnen het hele terrein overzien tot aan het einde van het weiland. Verder is het vooral ijskoud hier!








Beneden kijken. Nóg meer licht. De grote deuren staan nu open, en die blijven open als de ramen af zijn, overdag tenminste. Hoe mooi verandert alles nu de kozijnen erin zitten. De middelste ramen zijn draai-kiep ramen. De buitenste ... gewoon ramen.

Maar je kunt dus door die ramen naar buiten wandelen. Dat wil tegenwoordig iedereen, grote openslaande ramen, of schuifpuien, en dus heel veel licht in huis en overal in je huis naar buiten kunnen wandelen. Dicht bij 'buiten' zijn.




Hahaha nou maar niet alleen mensen willen dat. Brit, onze pup, wilde ook wel graag van die openslaande ramen. Helaas waren die niet standaard bijgeleverd bij haar bench, dus die heeft ze zelf maar even gemaakt vandaag.

Nu kan zij ook zomaar naar buiten wandelen.






Potverdikke een bench van één week oud! Nou, de boel dichtplakken voor de nacht, en morgen maar even zien wat voor list we dáár weer voor kunnen verzinnen.