Een diepe buiging ... voor graan.

on woensdag 21 maart 2018






Het begon vandaag met een 5 sterren ontbijt voor Pino. Want hij is er nog hoor! Klein en kwetsbaar, maar ook heel stoer.

We serveren roggepap in een leeg en omgevouwen wachinelichtjes-houder. En appel in verschillende maten geraspt. Want weet jij veel wat er door zo'n snaveltje past?





Het schoteltje was zó leeg. Maar of het in Pino's maag zit of in de maag van een van zijn moeders is niet bekend.

En verder vandaag ... spitten.

Het land, de aarde, is nog koud. Maar toch maar begonnen. Want we lopen achter. Hoewel ik vandaag iemand sprak die daar een zeer wijze opmerking over maakte. Over de kou.

Hij zei .... het is helemaal normaal dat het nu nog zo koud is. Dat was altijd al zo. Heb jij vroeger OOIT een koninginnedag (30 april) meegemaakt dat het lekker warm was? Nou dan! Niet zo zeuren over 'koud'. Dat mag pas na half mei.

Oke.






Wacht nog maar met dat spitten, zei hij ook. Tot de bodem wat warmer is.

Te laat. Ik had net vanochtend het aardappelveld omgespit. En lekker warm dat je daarvan wordt! En al is het wat vroeg, ik ben er blij om ... want nu kan de onderkant van die koude kluiten ook alvast opwarmen, en kunnen over een week of twee de piepers erin.

Wat ik nog niet kan zaaien is het graan. Dat komt omdat mijn handzaaier nog kapot is. En ik wil het graan wel graag in rijen zaaien, dus niet ... breedwerpig ... zoals de boeren vroeger deden. Want dat levert veel minder op.

Ik ben bezig in een boek over graan. En over brood. Want dat is zo ongeveer het oudste geteelde voedsel. Hoe kwamen we daar in hemelsnaam op? Om gras te veredelen tot graan?

Nou gewoon, van de mieren afgekeken.



 




Graan is zo boeiend.

Als je de schrijver van dit boek mag geloven, werd de hele geschiedenis van de mensheid, dus oorlogen en handel en industrialisatie, voor een groot deel gestuurd door bewegingen in de landbouw.

En dan vooral die van het graan. De basisvoeding.



                                       

 




Graan.

Je kunt er bijna op leven. Al heeft graan een slechte naam gekregen. Zijn we er allergisch voor geworden. Maar dat komt meer door het veredelen, en door het raffineren, dan door dat graan zelf.

Met graan is niks mis. Als er wat fout gaat met voeding heeft de mens dat meestal zelf veroorzaakt. Door eenzijdig eten. Door knoeien met gewassen.

Niet de natuur. Die maakt geen fouten.












Ik zou het hele boek hier wel willen deponeren zoveel boeiends staat erin. Maar dat is te gek. Dus het komt gewoon in stukjes en brokjes terug in de blogposten. De komende weken.

Voor nu, op deze allereerste lente dag .... alleen nog dit 





Lente komt.

Maar ze is iets later. 😊



4 reacties:

Wieneke zei

Dus Pino leeft nog? Dat is erg mooi. De eerste dagen zijn denk ik het moeilijkst voor zo'n kippie. Ja, ik kan me één bloedhete Koninginnedag herinneren ergens begin negentiger jaren. We organiseerden een of ander indianenfeest in ons toenmalige dorp. Kinderen liepen in hun zwembroek maar wel met een indianentooi. Maar verder niet, hoor.

Marc Dufraing zei

"Clarien moederkloek" - soms lukt het wel om een kuiken groot te brengen en soms niet ... Vroeger (toen ik klein was en dat is dus al lang geleden) brachten we wel eens een kuiken groot in een kartonnen doos bij de kachel en voerden we ze paneermeel (chapelure op zn belgisch) en water. Maar jullie hebben jullie gemalen tarwe en dat zal waarschijnlijk ook goed zijn. Drinken is natuurlijk ook belangrijk - kunnen jullie het kuiken wat in de gaten houden om te zien of het beide dingen doet??? Succes ermee. Intussen zit ik in zuid frankrijk waar het s nachts ook nog heel licht vriest en af en toe komt de zon erdoor. Maar Lente is hier ook nog niet echt geweest.

Anoniem zei

Hetzelfde zei ik laatst nog tegen mijn man, dat we hier toch echt in een noordelijk land leven. Eind april is het meestal ook nog fris, er kan nachtvorst voorkomen tot medio mei en soms nog later. Dan heb je de zomermaanden en eind september komt er in sommige jaren al weer nachtvorst voor. In de zomer vaker slagregen, soms afgewisseld met hitte golven. Maar altijd erg afwisselend en heel wat beter dan in sommige delen van Spanje waar steeds meer land veranderd in woestijn. Misschien genieten we daarom in Nederland ook zo van mooie zomer dagen. Maar ik vind het al fijn als alles weer groen wordt, hogere temperaturen volgen vanzelf.

Marcel en Suzanne zei

Het is waar hoor...
Wat die meneer zei over "kou".
We verlangen zo naar warmte en dan denken we snel dat het nooit meer komen zal.

Mooi zeg je overdenking & verdieping in het graan :-)
Wat is dat toch enorm boeiend!
Geweldig dat je dit uit wil werken in je blog,
ik geniet met volle teugen.

En we zitten weer op dezelfde tijdlijn hoor...
Hier een zielige kip (in plaats van een kuiken) voeren met graan-papjes en spitten met oog op de aardappels natuurlijk :-)

Liefs vanuit Duitsland

Een reactie posten

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...