Oogst.

on woensdag 19 juli 2017



Ten eerste oogsten we natuurlijk heel veel groente.

De eerste knoflook, van een paar weken geleden, is nu droog en in een kistje opgeborgen. De tweede serie knoflook bungelt aan een ijzeren balk. Daar zitten flinke dikke bollen tussen, van de poot knoflook die ik van Henriette uit Roemenië had gekregen.





Aan knoflook geen gebrek dit jaar. En vampieren zullen we ook wel niet veel zien.  😊

Verder is een klein deel van de uien gerooid. Het is eigenlijk te vroeg, maar ze zijn al zo groot, enne, nou ja, binnen is binnen. Alles wat je oogst kan niet meer worden aangetast door een vliegje zus of wurmpje zo.

Die uien moeten ook eerst drogen.






Vanmiddag toen ik naar Staphorst reed zag ik ergens op een veld een man en vrouw samen aan het aardappels rooien. Met de hand. De vrouw in Staphorster kleding. Allebei een emmertje en een riek, en de kistjes stonden klaar.

Wat een mooi gezicht was dat.

Zo ben ik ook bezig. Emmertje, een spitvork om de aardappels heel voorzichtig los te steken. Er zijn achttien rijen, en van de eerste rijen komt nu al ongeveer twintig kilo af. Wow ... in Bussum was er lang niet zoveel oogst per plant.

Voorlopig gaan alleen de vroege Frieslanders eruit. De rest kan zitten blijven.







Het had wel wat voeten in aarde ... die piepers. Elke dag heb ik een rondje gemaakt om de larven van de Colorado kevers dood te knijpen. De volwassen kevers gingen in een pot met water.

Zo kun je die kevers bestrijden, als je een klein aardappelveldje hebt zoals ik, van 100 vierkante meter. Als je een grote akker hebt kan je dat niet in je eentje doen ... dan moet je er wat anders op verzinnen. Of heel veel handen aan het werk zetten.





Dat doodknijpen is een vies werkje. De larven spatten uit elkaar en je krijgt overal oranje vlekken. Echt goor. Ik ben blij dat dat niet meer hoeft. Het loof is nu ouder, er zijn alleen nog wat volwassen kevers, maar geen larven meer te zien.

Je oogst nu ook de eerste zaden, zoals van de uitgebloeide koriander. Die zaden zijn een mooie specerij voor de winter, als er geen verse koriander is.





En je oogst .... elke dag weer ... prachtige plaatjes. De zonnebloem heeft zicht nu naar het westen gekeerd waar de zon omlaag zakt. Het is zelf ook net een zon!




Maar helaas oogst je soms ook wat anders.

Wij komen kakelvers uit het Gooi, hadden daar geen dieren in huis, en waren geen boeren. Qua 'beestjes' zijn we niet veel gewend.

Deze eerste zomer op de boerderij moet ik ontzettend wennen aan de jeuk. Aan de bulten en rooie plekken, van honde- en katte vlooien. Van de oogstmijt, die venijnig prikt en waar je dagenlang jeuk van houdt. Van horzels, teken, muggen, en weet ik veel wat voor andere beesten nog allemaal meer.

's Ochtends bij het wakker worden zitten de striemen op armen en benen van het 's nachts krabben. En overdag ook, echt ik verga soms van de jeuk!!




Ik hoop maar dat we er aan wennen. Misschien na verloop van tijd wat immuniteit opbouwen. Ik zie hier tenminste de andere mensen zich niet steeds krabben.

Prikweg, mentholpoeder, en azijn gebruik ik al. Als je nog andere tips hebt?

Maar goed. Het blijft natuurlijk een paradijs hier, ondanks wat dingetjes, zoals die jeuk. Elke avond je eigen oogst op tafel hebben, dat is pure rijkdom!

Vananvond hadden we natúúrlijk aardappels, en knoflook, en sla met ui en courgette. En de burgers zijn gemaakt van twee delen geraspte groente, één deel meel, een paar eieren, een scheut room, wat ketjap, kerrie, zout en peper. Recept van de mayonaise vind je hier.





In de brievenbus ......... nóg meer oogst!! Een tasje met tijdschriften. Van wie? We konden de gever achterhalen door het tasje. En er kwam gelukkig een mailtje.

Dankjewel Liesbeth en Co! Morgen lekker lezen!




Tot slot hoop ik nog op een royale oogst aan regenwater. Het is voorspeld, voor vannacht ... maar het gaat vaak aan ons voorbij! Het is wel nodig want de tonnen zijn al weer bijna leeg!



De Tomatendokter (slot)

on dinsdag 18 juli 2017





Als je zelf groente gaat kweken is één van de eerste dingen waar je aan denkt ... de tomaat! Want bijna iedereen lust graag tomaten, en je kunt hem zo goed bewaren in puree en saus en ketchup en zelfs geweckt.

De tomaat .... wat zou een pizza of een pasta zijn zonder die lekkere vrucht!

Het goeie nieuws is dat hij goed te kweken is in ons klimaat, zelfs als je geen kas hebt. Maar je moet wel de regels kennen. En die hebben we de afgelopen weken allemaal voorbij zien komen .... hoe zorg je voor een mooie rijke tomatenoogst? Van je eigen tuin?







Hier komen de tips van deze week van De Tomatendokter, over Botrytis, een schimmel die de tomaat kan aantasten. En wanneer je de plant moet toppen.

Afgelopen woensdag hadden wij 35 mm water in de regenmeter en dat is 
best veel....daar hebben onze tomaten in gestaan en zij zijn als geen 
ander vatbaar
voor botrytis.
Ik wil het dus even hebben over een van de grootste bedreigingen in de 
buitenteelt van tomaten en nu in de maand juli valt dit nog mee maar 
vocht en lage
temperaturen maken onze planten vatbaar voor de sporen van botrytis.
De maatregelen die we kunnen treffen zijn o.a de infectiedruk verkleinen 
door de tomaten niet bij de composthoop te poten en geen dood 
plantmateriaal in
de omgeving van de tomaten te gooien want de sporen vermenigvuldigen 
hier enorm op.

Verlaging van infectiekans door het snoeiwerk aan de planten met een 
afbreekmesje te doen om zodoende een gladde wond te maken die snel droog is.
Wanneer wij een grote dief wegbreken met de hand geeft dit een holle 
wond die vatbaar is voor de botrytissporen.

Ook moet er nu nagedacht gaan worden wanneer de kop uit de plant gehaald 
moet worden en er dus geen nieuwe trossen meer bij komen.
ikzelf doe dit eind augustus want de tomaten die nog aan de plant hangen 
hebben zeker deze tijd nodig om uit te groeien en af te rijpen.

Een paar weetjes:in tomaten zit veel lycopeen(vermeend middel in de 
strijd tegen kanker)
Alle delen van een tomatenplant zijn licht giftig (solanine) behalve 
rijpe vruchten.


Grauwe schimmel op tomaat
een plant met Botrytis
                               
Nee dan toch liever gezonde planten en mooie rode verse tomaatjes, de hele zomer door!

Nog even alle tips op een rijtje?

Het begint met de opkweek. Hou de plant in een pot tot hij twee trosjes met tomaatjes heeft en een derde trosbeginsel. Dan pas gaat hij de volle grond in. De eerste drie weken goed op het water geven letten want hij leeft dan nog op de oude kluit.

Dieven. Je haalt van de okselscheut tegenover een tros de top weg, maar laat het eerste blad zitten want die voedt de tros.





Over het opbinden ... dit is nodig om te zorgen dat het blad genoeg zonlicht opvangt. De tomaat is subtropisch en heeft alle zonlicht nodig die ons kikkerlandje te bieden heeft.

De trosjes snoeien. Bij cherrietomaatjes de eerste tros op 8, de gewone ronde op 3 en de vleestomaat op 2 tomaten. De volgende op resp 12, 6 en 3. Dus steeds de helft erbij voor de volgende tros.

Bij een dunne kop ... wat tomaatjes wegsnoeien. Bij teveel groei, laat rustig een dief uitgroeien tot een tweede plant.


               Afbeeldingsresultaat voor tomaat


Jaja .... dat zijn heel wat tips! En dat is nog maar het topje van de ijsberg van alle kennis van De Tomatendokter. Heb maar een beetje geduld, volgend jaar ga ik met hem meedoen, vanaf het prille begin van de opkweek, en kan je dat hier volgen.

Er was ook nog een vraag in de mail, over welk ras je het beste kan gebruiken voor de buitentomaat. Het antwoord van Tomatendokter ...


Ik zelf kijk niet echt naar het soort Clarien maar neem altijd een F1 hybride.
Op dit moment heb ik moneymaker als ronde staan en als vleestomaat is marmade niet verkeerd.
Toch gaat het ook om de manier van opkweek met voldoend meststoffen zorg je dat de hoeveelheid droge stof in de plant toeneemt en dat is een preventieve maatregel omdat de hardheid van het blad toeneemt.
Verder dezelfde maatregelen als in mijn vorige mail beschreven over botrytis.


Zo ontzettend fijn dat iemand zomaar zijn kennis wil delen ... zodat jullie ook straks allemaal prachtige verse tomaten kunnen opkweken in eigen tuin!!!! Dankjewel Tomatendokter, en tot volgend jaar!





Mocht je nog vragen over tomaten hebben stuur me ze gerust dan stuur ik dat weer door!

Verder was het vandaag vooral een gele dag!! Want, wat was het weer mooi. Zo'n echte warme zonnige juli dag waar je hartje winter van droomt.





Vanochtend vroeg in de warme zon draaiden alle bloemen en zadenschermen zich naar het oosten, waar de zon opkwam. Een magisch moment is dat.

Ik liep met Brit, en ontdekte weer een nieuw kruid langs de Beentjesgraven ... daar staat ook het Boerenwormkruid! Dat kruid dat vroeger bij veel kwaaltjes gebruikt werd, en ook tegen wormpjes en vlooien en ander ongedierte.




Helaas ging dat ook wel eens mis want het kruid is licht giftig. Dus ik zou er maar geen thee van zetten!

Het is zo'n supermooi knalgeel bloemetje, en zo bijzonder omdat hij geen kransblaadjes heeft. Hij werd ook gebruikt om bijvoorbeeld wol mee te verven, vanwege die intens gele kleur.






Een kruid wat er veel op lijkt is het Jacobskruiskruid. Dat is veel algemener. Het is ook een prachtig kruid, ook weer die helgele kleur, maar deze heeft wel kransblaadjes.

Heel veel insecten vind je erop.

Zou ik ook doen als ik een vlinder was, op die gele zonnetjes gaan zitten.






Sorry ik ken de naam van de vlinder niet maar misschien leest Joop mee (of Corry) en dan krijgen we het wel te horen. 😊

Het boerenwormkruid hangt aan het gebint inmiddels. Misschien helpt het tegen de vliegen. En zo niet, nou, geeft niks, het staat ook leuk!





Onze konijnen.

on maandag 17 juli 2017



Vanmiddag hing ik met Karin over het hek naar de konijnen te kijken.

´We moeten ze weer verhuizen,´ zei ik, ´want de hekjes moeten worden gerepareerd. Ze moeten weer een weekje terug naar de tuin.´

´Okee.´ zegt Karin.

´Ja dus moet er een doos komen, en de kruiwagen, en we moeten even handschoenen aandoen want ze krabben zo .. en ja dan moeten we zo proberen te vangen. Zal niet meevallen.´

En al regelend en pratend liep ik terug naar huis om al die spullen te halen. Een heel gedoe hoor, twee van die potige konijnen verplaatsen. Karin zei niks. Ik keek maar es om .....






Kijk nou. Ze heeft ze gewoon zonder pardon uit de ren getild en loopt met die twee beesten stevig in de houdgreep het hele weiland over.

Hoezo doos? Hoezo handschoenen? De beesten zijn er stil van.

Voorzichtig in het oude hok loslaten. Voila. Klaar in 3 minuten.




Zij heeft zo'n goed gevoel voor dieren! En dieren ook voor haar. Ik doe haar dat niet na hoor bij mij zouden ze meteen ontsnappen en holderdebolder over het weiland rennen. Ik heb Jerry één keer gevangen in de paardenbak en de littekens van de krassen staan nog op mijn arm.

Maar Karin heeft daar meer gevoel voor.

Ja dan die hekken nog halen. Het zijn mooie stevige ijzeren hekjes, heel handig om een ren mee te bouwen. Makkelijk te verplaatsen zodat ze steeds vers gras hebben.

Maar ik had ze geleend, en we bespreken hoe we zelf van die hekjes kunnen maken. Karin komt me daar in haar vakantie mee helpen.






Het is belangrijk dat konijnen veel ruimte hebben. Ze willen heel graag af en toe even een sprintje trekken. Dat kan ook in een cirkeltje dus je hoeft geen atletiekbaan voor ze aan te leggen. Een paar vierkante meter, of bijvoorbeeld een lange smalle ren. Ren ... het woord zegt het al ... je moet kunnen rennen.

Het was laatst op het nieuws ... konijnen moeten niet alleen zijn, en ze moeten goed kunnen bewegen. Anders worden het bedroefde konijntjes .... die hun leventje in een hoekje van een hok zitten weg te suffen.

Nou ja dat zeiden ze dus op het nieuws.





Hééééél eerlijk gezegd, was ik nooit zo met die beesten bezig. Ze waren van Marlieke, een jaar of vijf geleden als twee mini pakketjes in een dierenwinkel gekocht, en ze zaten dus in de tuin, in een grote ren met binnenhok.

Grote gaten graven in de tuin, dat deden ze graag. Ontsnappen deden ze ook vaak. Maar wij vingen ze altijd weer en dan maar weer extra gaas eronder of eroverheen. En de nijnen onmiddellijk weer aan het broeden op een nieuw ontsnappingsplan.

Je had vooral veel werk van die beesten, vond ik.





Ben en Jerry. Ze verhuisden uiteraard met ons mee naar Punthorst. Maar Ben heeft daar maar 1 week van genoten en door een noodlottig ongevalletje was Jerry toen alleen.

Toen kregen we Tom erbij. Tom is ongeveer twee keer zo groot als Jerry, en was nogal ruw de eerste dagen, maar Jerry is behendiger, en al snel was de rust weergekeerd en nu zijn het dikke maten.

Ze zijn zelfs al weer ontsnapt met z'n tweeën. Daarom verhuisden ze naar het weiland, daar staan ze op een stevige grasmat en daar graven ze niet zo snel.





Zo langzamerhand heb je zoveel met ze meegemaakt ..... dat ze deel van je leven zijn geworden. Onze nijnen zijn beslist niet mooi ofzo of bijzonder, maar ze horen bij het gezin. Net als Brit en Bekkie en, nou ja vooruit, de geiten en de schapen ook.😊

We zullen nog wel heel wat met ze sjouwen. Want al zijn ze al best oud, ze zien eruit alsof ze nog vele jaren meegaan! Vitale soldaten zijn het!

De reden voor de tekeningetjes .... ik kon in mijn chaos van foto mapjes geen foto's van ze vinden. Dan maar een tekening. Maar zo schattig als die bovenste tekening zien ze er dus niet uit .....




..... meer als die onderste ....

Jerry is de snelle kleine oranje en Tom is de grote sterke bruine.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...