Cross country

on donderdag 30 april 2015




Voordat we weer op weg gaan rijden we nog even langs zo´n handige Amerikaanse supermarkt, waar ook weer alles net iets groter en méér is dan wij gewend zijn. Een grote afdeling organische groenten en fruit is hier.

En de prijzen vallen best mee, vergeleken bij wat wij in Nederland voor verse biologische produkten betalen. Zeker als je bedenkt dat ze hier niet zo tuinbouw gericht zijn als bij ons met al onze kassen in het westland.





En dan ..... het volgende deel van de reis! We zeggen Ilene gedag en rijden dwars door drie staten naar het noorden. Vanuit Maryland rijden we de staat Pennsylvanie binnen. Dit is de plek waar eeuwen geleden veel orthodoxe gelovigen uit Nederland en uit de rest van Europa zich gingen vestigen. In hun eigen land waren ze niet meer welkom, en hier in Pennsylvanie wel. William Penn, waar de staat naar genoemd is, was juist heel blij met al die hardwerkende en vaak zeer vredelievende pioniers.

Ze wonen er nog steeds. En, heel bijzonder, een aantal van die eerste groepen hebben dwars tegen alle moderniseringen in hun oude leefwijze en geloof behouden. Ze leven nog bijna net als een paar eeuwen geleden.

Dat zijn bijvoorbeeld de Old Order Amish, de groep mensen waar ik me enorm voor interesseer. Niet alleen omdat wij veel van hun handmatige boerenwerk en handwerk kunnen leren, maar ook omdat ze zo stevig in hun schoenen staan en gewoon alleen maar doen waar ze zelf in geloven en achter staan.




Het landschap in het meest oorspronkelijke deel van de Amish, Amish County, is schitterend. De boerderijen hebben geen electriciteit, hooguit een generator om bijvoorbeeld de melk koel te houden. Dat zijn voorschriften van de overheid. Het is hier stil, je hoort geen trekkers en andere machines, het lijkt wel alsof je een eeuw in de tijd terug reist!

Helaas heeft het toerisme de Amish ook ontdekt, vooral door de film ´Witness´ met Harrison Ford.




Dat is jammer ....... maar het heeft ook een voordeel. Want het toerisme bied ook extra inkomsten voor de Amish. Zij mogen dan binnenshuis geen electriciteit gebruiken, en doen ook het boerenwerk nog met paarden en handmatig. Maar om in hun onderhoud te voorzien mogen ze wel buitenshuis van die voorzieningen gebruik maken. Bijvoorbeeld meerijden in een auto om op hun werk te komen, of op hun werk de bestaande elektrische apparatuur gebruiken.


handgemaakte houten meubelen



Sommigen vinden dat hypocriet, maar dat is het niet. Want de Amish zijn op zich helemaal niet tegen elektriciteit en auto's. Maar ze willen het gewoon niet in hun eigen huis omdat ze bang zijn dat ze daar hebzuchtig en gemakzuchtig van worden. Bij het werk buitenshuis sparen ze elke dollar op en zodra het mogelijk is kopen ze een eigen farm met land om weer volgens hun vertrouwde en zelfvoorzienende wijze te leven.

Wij rijden Lancaster binnen ...





..... met natuurlijk de onvermijdelijke Town Hall. Ook zit hier in Lancaster de oudste overdekte boerenmarkt, de Central Market. Maar helaas is die vandaag dicht.

Mirjam en ik zijn zowat de enige toeristen, het echte seizoen is nog niet begonnen! Heel fijn want het is dus nog heel rustig in de straten en de restaurants.

 




Wat ons goed bevalt is dat je hier overal in de States, behalve natuurlijk bergen Fast Food, ook prima gezond kan eten. Ook hier is de gezondheidsmanie toegeslagen! Leuke ideeën weer voor allerlei recepten!

Wij slapen in het dorpje Paradise, in een farm die ik op internet had gevonden, midden in het boerenland .... maar ik kneep hem wel een beetje want het is altijd een verrassing natuurlijk wat je aantreft! :D

Nou, dit was een schot midden in de roos!!!






Brandschone kamers, twee enorme bedden met handgemaakte quilts, een vriendelijke mevrouw die ons allerlei tips gaf voor de omgeving. Maar daar kwamen we helemaal niet aan toe want we wilden eerst een stuk wandelen door de heuvels, en zijn ruim twee uur onderweg geweest. Het was echt Paradise daar!






Haha ja hoor ik moest weer even graven! Hier bij deze Amish farm met kassen was de grond leem achtig, maar ook met heel veel stenen erin. Mooi wit gesteente was het, van die platte stukken, maar het land zat er zo vol mee, dat ik ineens ons eigen zandlandje met helemaal geen stenen in de bodem erg ging waarderen.

Wát een werk, als je nieuw land gaat bewerken, en je moet eerst al die stenen uit de bodem halen ...





Iets verderop aan een heel stil landweggetje zagen we een schooltje. De Amish hebben een één-lokaals systeem, waar alle kinderen samen les krijgen. Tot hun 14e gaan ze naar school, daarna helpen ze thuis op de boerderij tot ze gaan trouwen en zelf een farm kunnen kopen. Een enkeling gaat na de basisschool door naar een soort van ambachtsschool.

Kijk maar even mee naar dat schooltje!





Aparte toiletten voor jongens en meisjes, heel eenvoudig, buiten. Een kleine speelplaats voor de kleintjes en een wat groter veld voor de groten om baseball te doen of andere spelletjes, maar alles wel met zo weinig mogelijk nadruk op competitie.





De farms zijn zelfvoorzienend. Alle boerinnen hebben naast hun drukke huishoudelijke werk een grote groentetuin, waar ik natuurlijk nieuwsgierig rondkeek, maar nog weinig groenten te zien. Het is hier ook lang koud geweest.

Zo'n boerenplaats is heel compleet, met vee, land, vaak wat fruitteelt en groente. Als pa en ma ouder worden gaan ze wonen in het Dawdi huis, een kleinere woning achter op het erf. Ze helpen nog wel mee en zorgen voor de kleinsten. De jongste zoon neemt meestal de farm over, de andere kinderen krijgen hulp van ouders of schoonouders bij het kopen van een eigen plaats. En verder ... sparen sparen natuurlijk! :D




Dan zien wij ergens, vlak bij een oude enkelbaans spoorlijn, een trap omhoog lopen. Even kijken!!






Nou ook weer net iets voor ons! Het is een heel oud begraafplaatsje .... met graven van de allereerste pioniers die hier ooit op dit land zijn begonnen! Dit soort dingen staan niet in toeristengidsjes daar moet je gewoon toevallig tegenaan lopen!

Als je ooit in Paradise komt ... het ligt aan de Black Horse Road, vlakbij het spoorbaantje!





Eigenlijk zou ik hier weken willen blijven, wel een weekje willen meewerken op zo'n mooie farm. Maar we zijn hier maar één nachtje. Ook s nachts is het doodstil en heel donker. Maar s ochtends vroeg hoor je al rond 5 uur het eerste geklikklak van paard en wagens die langsrijden ...

De boerin is dan al druk aan de was. maandagochtend moet de was vóór het ontbijt aan de lijn hangen, dus met al dat wringen enzo betekent dat om 4 uur opstaan. Toen draaiden wij ons nog even lekker om hoor!!

Maar vroeg opstaan is aanstekelijk, en zo rijden wij rond 7 uur al door het land, op weg naar een ontbijt restaurant. De boeren zijn dan allang aan het werk achter de paarden.





En daar ..... is een boerderij met een soort winkel! Beetje oud en onopvallend, maar veel en veel leuker natuurlijk dan zo'n toeristenshop!! Dus we gaan maar es kijken bij meneer Jacob Stoltzfuz, zoals ik hem maar even noem.

In de schuur blijkt een originele houtwerkplaats te zijn, waar Jacob met de hand, zonder electra, meubels maakt. Dat doet hij dus náást het boerenwerk, voor extra inkomsten. Die meubels maakt hij in opdracht, en het winkeltje stelt eigenlijk niks voor, dat heeft hij er gewoon bij maar volgens mij komt hier haast nooit iemand.







Vanuit de werkplaats gaat een trap naar boven waar de winkelspullen staan. Tja, het zijn van die houten meubelen die vroeger bij je opa en oma in huis stonden. Onverwoestbaar ... dat dan weer wel.

Haha maar goed in het vliegtuig kunnen we niet veel meenemen natuurlijk! Omdat hij al dat gedoe heeft door ons, we houden hem dik van zijn werk met ons gevraag, koop ik toch maar een mooie kleine houten kapstok. En dan ... laat hij de kaarten zien. En dat is ook bijzonder. Een van de dochters van Jacob zit in een rolstoel. Zij maakt die kaarten helemaal met de hand. Alles netjes met kleurpotloden ingekleurd .... wat een priegelwerkje zeg!

De Amish hebben géén zorgverzekering. Als er iemand ziek wordt of in een rolstoel komt betalen ze al die zorgkosten zelf. Dus .... van die kaarten nemen we maar een vrachtje mee!








Wij willen vanalles weten maar na een tijdje bonsjoert Jabob ons de deur weer uit. Want hij moet weer aan het werk! :D

De toeristische 'old Amish markets and antique shops' laten we links liggen. Maar dan zie ik ineens bij een gewone winkel in hardware allemaal steppen en koetsjes staan. Dat betekent dat dát een winkel is waar ze zelf hun spullen kopen! Ha! Veel interessanter.

En ja hoor daar vind ik waar ik stiekum op hoopte!! Prachtige handbestuurde tuinbouw en landbouw werktuigen! Wij naar binnen natuurlijk! Alle medewerkers zijn Amish mannen dus uit respect heb ik daar geen foto's van. 




Maar kijk hier even wat een mooi apparaat! Ik heb een van de medewerkers gevraagd of ik zo'n ding kan bestellen en laten opsturen naar Nederland, nou dat wist hij niet, maar hij ging het navragen en ik heb nu genoeg documentatie om zo'n prachtig werktuig te bestellen, hoop ik. Want aan websites doet de firma helaas niet.






Wat een prachtig landschap en wat een vriendelijke mensen. Ik hoop hier ooit nog weer terug te komen! Maar nu eerst gaan we verder naar het noorden. Naar vriendin Monica en haar gezin, in Sutton, Massachussets.

Hahaha ..... je moet niet teveel haast hebben hier! Tot binnenkort!



Logeren in Annapolis

on dinsdag 28 april 2015




Amerika willen doen in één week, gekkenwerk natuurlijk! Want we willen allebei graag wat langer in Washington blijven om al die geweldige gebouwen en musea te bekijken, maar Annapolis is ook een prachtige stad. En de Chesaspeake Bay is schitterend, die willen we ook graag zien.

Keuze's .... keuze's ....

En ondertussen is er veel bij te praten, lang koffiedrinken bij Ilene aan de keukentafel, op z'n Hollands! En dan eerst maar es kijken bij de Amish Market. Alle ingemaakte groenten, maar ook vers vlees, groente, fruit, gebak en broden van de Amish kun je daar krijgen.





Helaas weinig foto's van al die hard werkende Amish moeders en dochters die hier op de markt staan. Want foto's maken van dichtbij, dat willen ze liever niet. Het was boeiend om die jonge meisjes te zien in prachtige zelfgemaakte jurken en schorten. Gezond ogende tieners, geen spoortje make-up, allemaal het hartvormige kapje op, met gespierde armen van het harde werken. En verlegen zijn ze beslist niet. Ze kunnen de nieuwsgierige aandacht van de toeristen en bezoekers prima 'handlen'!








Grappig, die ingemaakte eieren .... met een psalmvers achterop want de aandacht van de Amish is natuurlijk meer op de spirituele dan op de wereldse kant gericht. Op alle inmaak die je koopt krijg je er zo een waardevolle boodschap bij!

We rijden door, de Bay Bridge over, de prachtige baai van Annapolis licht te schitteren in de zon. En dan aan de overkant van de baai rijden we door naar een vriend van Ilene, een farmer, een bezoekje speciaal voor mij geregeld!







Een stuk of honderd hectares grond heeft deze farmer. Al sinds 1880 in de familie. Hij heeft alleen niet meer zoveel zin om dat allemaal te bewerken en heeft een groot deel verpacht aan anderen. Op een paar hectares staat een groot greenhouse voor plantjes opkweek, en een mooie wijngaard heeft hij daar opgebouwd.



 



Natuurlijk doe ik een bodem onderzoekje. De grond lijkt een soort leem ..... beetje tussen klei en zand in. In elk geval uitermate vruchtbaar! Hij verbouwt Chardonnay druiven, Pinot Gris en nog twee soorten die ik in de gauwigheid niet verstond. Niet organisch, dat dan weer niet, maar wel indrukwekkend, al die rijen en rijen druivestokken.







Thanks Wick and Laurie, in case you read this blog ... wonderfull trip we had, and thanks for answering all my questions!

Natuurlijk eten we ergens langs de baai .... dat hoort erbij als je in dit land van de eindeloze kuststroken bent. Maryland (de staat) heeft geloof ik de meeste kustkilometers van alle staten. Door al die inhammen en baaien.






Hierboven zie je zo'n inham, waar op alle beschikbare plekken huizen zijn gebouwd. Ja iedereen wil wel aan het water wonen natuurlijk.

En er wordt dus ook enorm veel seafood gegeten en geexporteerd. De soft shell krab, die je kan eten met schaal en al, is een echte aanrader. Ik ben niet zo van de schelpdieren ... maar de soft shell salad was super lekker. Gewoon niet teveel over nadenken en de hele crab opeten!





Hierboven worden de krabben gepeld. Zo vers uit het water.

Annapolis heeft een mooi oud centrum. Het is een heel schoon stadje, je ziet bijvoorbeeld nergens een hondendrol liggen. Of afval.

Oude straatjes, taveernes en winkeltjes, zelf een tweedehands boekenwinkeltje vinden we!









Op zaterdag regent het dusssssss ..... besluiten we om terug te gaan naar Washington en daar musea te bekijken! Hahaha ik zal geen ellenlange serie foto's van musea plaatsen hoor. Dat is alleen maar leuk als je daar zelf rondloopt. Op foto's ziet dat er saai uit. We hadden verschillende smaken. Mirjam en Ilene gingen naar het kunstmuseum, en ik ging naar de historische musea, over de pionierstijd van de Amerikanen en over de Indianen.







En natuurlijk de botanische tuin! Die ook gewoon in Amsterdam is trouwens, de Hortus Botanicus, maar hier is alles net een tikkie groter. Er was een 'special' over wortelstelsels. Heel handige info allemaal weer voor Moeskers Moestuin!!

Die cacao boom had ik ook willen opkweken, maar ik zie er maar van af want dit past nooit in mijn kasjes natuurlijk!!






Lange dagen .... nog steeds wat jet-lag ....

.... dus ook urenlang aan de keukentafel om te chillen ..... en omdat er ook zoveel te kletsen valt natuurlijk  ..... en omdat Ilene ons steeds verwent met lekkere hapjes!!! Ook heeft ze de laatste weken alles uit de kranten geknipt wat met moestuinen en groente en gezondheid te maken heeft. Nou dat gaat allemaal mee naar Nederland. En zal ik vroeg of laat wel weer delen op dit blog!

Na Annapolis gaan we cross country door ... Amish land in Pennsylvanie. Daarover later!!








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...